قورئانا پیرۆز › سورەتا الليل › ئایەتا ١٧
سورەتا الليل · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Layl
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿١٥﴾
كهس ناچته وى ئاگرى ئهو تێ نهبت يێ گهلهكێ بهخت ڕهش نهبت.
ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾
يێ پێغهمبهرێ خودێ موحهممهد -سلاڤ لێ بن- درهوين دهرێخست بت، وپشت دابته باوهرییا ب خودێ وپێغهمبهرێ وى، وگوهدارییا وان.
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ﴿١٧﴾
وئهو دێ ژێ ئێته دويركرن يێ گهلهكێ ب تهقوا بت.
ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾
ئهوێ پێخهمهت خێرێ مالێ خۆ خهرج دكهت.
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ﴿١٩﴾
وئهو دانا وى بۆ خێرێ نه ژ بهر هندێیه دا ئهو قهنجییهكا وى بزڤڕينت يێ باشییهك د گهل وى كربت.