قورئانا پیرۆز › سورەتا المعارج › ئایەتا ١٢
سورەتا المعارج · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ma'arij
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ﴿١٠﴾
وئێك پسيارا حالێ مرۆڤێ خۆ ناكه‌ت؛ چونكى هه‌ر ئێك ب خۆ ڤه يێ موژيله.
يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ ﴿١١﴾
ئه‌و وان دبينن ودنياسن، وئێك نه‌شێت مفاى بگه‌هينته ئێكى. كافر خوزییان ڕادهێلت كو ب كوڕێن خۆ.
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿١٢﴾
و ب ژنا خۆ وبرايێ خۆ.
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ ﴿١٣﴾
وئويجاخا خۆ يا ئه‌و د ناڤ وان دا ڤه‌دحويێت.
وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾
و ب هه‌ر ئێكێ ل عه‌ردى هه‌بت خۆ بكڕت، دا پاشى ئه‌و ژ عه‌زابا خودێ ڕزگار ببت.