قورئانا پیرۆز › سورەتا المعارج › ئایەتا ٢١
سورەتا المعارج · ئایەتا ٢١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ma'arij
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩﴾
هندى مرۆڤه وه‌سا يێ هاتییه ئافراندن كو يێ بێنته‌نگ وچڕيك بت.
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا ﴿٢٠﴾
ئه‌گه‌ر نه‌خۆشى وته‌نگاڤییه‌ك گه‌هشتێ ئه‌و صه‌برێ ناكێشت وگه‌له‌ك خه‌مگين دبت.
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا ﴿٢١﴾
وئه‌گه‌ر خۆشى وبه‌رفره‌هییه‌ك گه‌هشتێ ئه‌و چڕيك دبت وده‌ستێ خۆ دگرت.
إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ﴿٢٢﴾
نڤێژكه‌ر تێ نه‌بن.
ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ ﴿٢٣﴾
ئه‌وێن هه‌مى ده‌مان ل سه‌ر نڤێژێن خۆ دبه‌رده‌وام، وتشته‌ك وان ژێ موژيل ناكه‌ت.