قورئانا پیرۆز › سورەتا المعارج › ئایەتا ٩
سورەتا المعارج · ئایەتا ٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ma'arij
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ﴿٧﴾
وئه‌م وێ نێزيك دبينين وهه‌ر دێ ئێت.
يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ ﴿٨﴾
ڕۆژا عه‌سمان وه‌كى وێ كه‌فێ لێ دئێت ئه‌وا ب سه‌ر زه‌يتا حه‌لاندى دكه‌ڤت.
وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ﴿٩﴾
وچيا وه‌كى وێ هريا ڤه‌چڕى لێ دئێت يا با د گه‌ل خۆ دبه‌ت.
وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ﴿١٠﴾
وئێك پسيارا حالێ مرۆڤێ خۆ ناكه‌ت؛ چونكى هه‌ر ئێك ب خۆ ڤه يێ موژيله.
يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ ﴿١١﴾
ئه‌و وان دبينن ودنياسن، وئێك نه‌شێت مفاى بگه‌هينته ئێكى. كافر خوزییان ڕادهێلت كو ب كوڕێن خۆ.