ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا المائدة › ئایەتا ١١١

سورەتا المائدة · ئایەتا ١١١ ب تەفسیرا کوردی

Al-Ma'idah

  • مەدینێ
  • ١٢٠ ئایەت
  • جوز ٦–٧

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. ۞يَوۡمَ يَجۡمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبۡتُمۡۖ قَالُواْ لَا عِلۡمَ لَنَآۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّـٰمُ ٱلۡغُيُوبِ ﴿١٠٩﴾

    وهوين -گه‌لى مرۆڤان- ڕۆژا قيامه‌تێ ل بيرا خۆ بينن، ده‌مێ خودێ پێغه‌مبه‌ران كۆم دكه‌ت، وپسيارا وێ به‌رسڤێ ژ وان دكه‌ت يا ملله‌تێن وان دايه‌ وان، ڤێجا ئه‌و دێ به‌رسڤێ ده‌ن: چو زانين مه‌ نينه‌، ويا دلێ خه‌لكى ئه‌م نزانين، ووێ يا وان پشتى مه‌ كرى ژى ئه‌م نزانين. هندى تويى تو پڕزانايى ب هه‌ر تشته‌كێ ئاشكه‌را وڤه‌شارتى.

  2. إِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱذۡكُرۡ نِعۡمَتِي عَلَيۡكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذۡ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلٗاۖ وَإِذۡ عَلَّمۡتُكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَۖ وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ بِإِذۡنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِيۖ وَتُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ تُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ كَفَفۡتُ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ عَنكَ إِذۡ جِئۡتَهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ ﴿١١٠﴾

    ده‌مێ خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ گۆتى: ئه‌ى عيسايێ كوڕێ مه‌ريه‌مێ، قه‌نجییا من ل بيرا خۆ بينه‌ ده‌مێ من تو بێ باب ئافراندى، وقه‌نجییا من د گه‌ل ده‌یكا ته‌ ژى كرى ل بيرا خۆ بينه‌ كو د ناڤبه‌را هه‌مى ژنكێن عاله‌مێ دا من ئه‌و هلبژارتى، و ژ وێ بێ به‌ختییێ پاقژكرى یا ب دويڤ وێ ڤه‌ هاتییه‌ ڤه‌نان، و ژ وان قه‌نجییێن د گه‌ل عيساى هاتينه‌كرن ئه‌و بوو خودێ ئه‌و ب جبريلى سلاڤ لێ بن ب هێز ئێخستبوو، و پشته‌ڤانییا وى كربوو، وده‌مێ هێشتا ئه‌و ل سه‌ر پێچكێ ئه‌و د گه‌ل خه‌لكى دئاخڤت، وپشتى ئه‌و مه‌زن بووى وى به‌رێ وان ددا خودێ ب وێ وه‌حییێ یا خودێ بۆ هنارتى، ووى بێ فێركه‌ر ئه‌و فێرى خواندن ونڤيسينێ كربوو، وهێزا تێگه‌هشتن وزانينێ دابوويێ، ووى ئه‌و فێرى وێ ته‌وراتێ كربوو يا وى بۆ مووسایى سلاڤ لێ بن هنارتى، ووێ ئنجيلا بۆ وى هنارتى هيدايه‌ت بۆ مرۆڤان، ووى ژ ته‌قنێ په‌يكه‌رێ ته‌يره‌كى چێ دكر وپف دكرێ، ڤێجا ب ئانه‌هییا خودێ ئه‌و په‌يكه‌ر دبوو ته‌يره‌كێ ژ ڕاستا، ووى كۆرێ زكماك چێ دكر، ومرۆڤێ گوڕى ساخ دكر، و ب ئانه‌هییا خودێ چه‌رمێ وى دورست دكره‌ڤه‌، ووى دوعا ژ خودێ دكرن كو ئه‌و مرییان زێندى بكه‌ت ئينا ب ئانه‌هییا خودێ ئه‌و ژ گۆڕان ڕادبوون، پاشى خودێ بيرا وى ل وێ قه‌نجییێ دئينته‌ ڤه‌ ده‌مێ وى ئيسرائيلى ژێ داينه‌ پاش ده‌مێ وان دلێ خۆ برییه‌ كوشتنا وى، وئه‌و ب وان ئايه‌تێن ئاشكه‌را يێن دبنه‌ ده‌ليل ل سه‌ر پێغه‌مبه‌رينییا وى بۆ وان هات بوو، ڤێجا ئه‌وێن كافر بووين ژ وان گۆت: هندى ئه‌ڤ تشته‌نه‌ يێن عيسا پێ هاتى سێره‌به‌ندییه‌كا ئاشكه‌رانه‌.

  3. وَإِذۡ أَوۡحَيۡتُ إِلَى ٱلۡحَوَارِيِّـۧنَ أَنۡ ءَامِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَٱشۡهَدۡ بِأَنَّنَا مُسۡلِمُونَ ﴿١١١﴾

    وتو -ئه‌ى عیسا- قه‌نجییا من ل بيرا خۆ بينه‌ ڤه‌ ده‌مێ من ئێخستییه‌ دلێ كۆمه‌كێ ژ هه‌ڤالێن ته‌ يێن خۆشتڤى كو باوه‌رییێ ب ته‌وحيدا خودێ وپێغه‌مبه‌رينییا ته‌ بينن، ڤێجا وان گۆت: خودايێ مه‌ مه‌ باوه‌رى ئينا، وتو شاهد به‌ كو مه‌ خۆ ب ده‌ست ئه‌مرێ ته‌ ڤه‌ به‌ردايه‌.

  4. إِذۡ قَالَ ٱلۡحَوَارِيُّونَ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ هَلۡ يَسۡتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيۡنَا مَآئِدَةٗ مِّنَ ٱلسَّمَآءِۖ قَالَ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿١١٢﴾

    و ل بيرا خۆ بينه‌ ڤه‌ ده‌مێ حه‌وارییان گۆتى: ئه‌ى عيسايێ كوڕێ مه‌ريه‌مێ ئه‌رێ ئه‌گه‌ر تو دوعا ژ خودايێ خۆ بكه‌ى ئه‌و دێ شێت سفره‌كا خوارنێ ژ عه‌سمانى بۆ مه‌ ئينته‌ خوارێ؟ ئينا به‌رسڤا وى ئه‌و بوو كو ئه‌و خۆ ژ عه‌زابا خودێ بپارێزن ئه‌گه‌ر ڕاسته‌ ئه‌و ب دورستى دخودان باوه‌رن.

  5. قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأۡكُلَ مِنۡهَا وَتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعۡلَمَ أَن قَدۡ صَدَقۡتَنَا وَنَكُونَ عَلَيۡهَا مِنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿١١٣﴾

    حه‌وارییان گۆت: مه‌ دڤێت ئه‌م ژ سفرێ بخۆين ودلێن مه‌ ب هاتنا وێ ڕحه‌ت ببن، وئه‌م ب دورستى ڕاستگۆيیا ته‌ بزانين، ودا ئه‌م ل سه‌ر ڤێ ئايه‌تێ ببينه‌ ژ شاهدان كو خودێ ئه‌و بۆ مه‌ ئينا خوارێ.