قورئانا پیرۆز › سورەتا المائدة › ئایەتا ٣٩
سورەتا المائدة · ئایەتا ٣٩ ب تەفسیرا کوردی
Al-Ma'idah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
يُرِيدُونَ أَن يَخۡرُجُواْ مِنَ ٱلنَّارِ وَمَا هُم بِخَٰرِجِينَ مِنۡهَاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ مُّقِيمٞ ﴿٣٧﴾
ڤان كافران دڤێت ژ ئاگرى ده‌ركه‌ڤن ژ به‌ر وێ نه‌خۆشییا ئه‌و دبينن، ووان چو ڕێ بۆ وێ چه‌ندێ نينه، وعه‌زابه‌كا به‌رده‌وام بۆ وان هه‌يه.
وَٱلسَّارِقُ وَٱلسَّارِقَةُ فَٱقۡطَعُوٓاْ أَيۡدِيَهُمَا جَزَآءَۢ بِمَا كَسَبَا نَكَٰلٗا مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٞ ﴿٣٨﴾
ومێرێ دز وژنا دز هوين -گه‌لى كاربده‌ستان- ده‌ستێن وان ل دويڤ شريعه‌تى ببڕن، جزادان بۆ وان ژ به‌ر برنا وان يا بێ حه‌ق بۆ مالێ خه‌لكى، وپاشڤه‌برنه‌ك ژ خودێ بۆ خه‌لكێ دى كو وه‌كى وان نه‌كه‌ن. وخودێ د ملكێ خۆ دا يێ زاله، و د فه‌رمانێن خۆ دا يێ كاربنه‌جهه.
فَمَن تَابَ مِنۢ بَعۡدِ ظُلۡمِهِۦ وَأَصۡلَحَ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَتُوبُ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ ﴿٣٩﴾
ڤێجا هه‌چییێ پشتى دزییا خۆ تۆبه بكه‌ت، و د هه‌مى كارێ خۆ دا چاكییێ بكه‌ت، هندى خودێیه تۆبا وى دێ قه‌بويل كه‌ت. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبرێ به‌نییێن خۆيه، ویێ دلۆڤانكاره ب وان.
أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿٤٠﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، ما ته نه‌زانییه هندى خودێیه ئافرانده‌رێ گه‌ردوونێیه وئه‌و وێ ب ڕێڤه دبه‌ت وئه‌و مالكێ وێيه، وئه‌وه يێ هه‌ر كاره‌كێ وى بڤێت ئه‌و دكه‌ت، وى عه‌زاب دده‌ت يێ وى بڤێت، وگونه‌هێ بۆ وى ژێ دبه‌ت يێ وى بڤێت، وئه‌و ل سه‌ر هه‌ر تشته‌كى يێ خودان شيانه.
۞يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ لَا يَحۡزُنكَ ٱلَّذِينَ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡكُفۡرِ مِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَلَمۡ تُؤۡمِن قُلُوبُهُمۡۛ وَمِنَ ٱلَّذِينَ هَادُواْۛ سَمَّـٰعُونَ لِلۡكَذِبِ سَمَّـٰعُونَ لِقَوۡمٍ ءَاخَرِينَ لَمۡ يَأۡتُوكَۖ يُحَرِّفُونَ ٱلۡكَلِمَ مِنۢ بَعۡدِ مَوَاضِعِهِۦۖ يَقُولُونَ إِنۡ أُوتِيتُمۡ هَٰذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمۡ تُؤۡتَوۡهُ فَٱحۡذَرُواْۚ وَمَن يُرِدِ ٱللَّهُ فِتۡنَتَهُۥ فَلَن تَمۡلِكَ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـًٔاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَمۡ يُرِدِ ٱللَّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمۡۚ لَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا خِزۡيٞۖ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٞ ﴿٤١﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، ئه‌وێن له‌زێ د نه‌باوه‌رى ئينانا ب پێغه‌مبه‌رينییا ته دا دكه‌ن ژ وان دوڕوییان يێن ب سه‌ر ڤه خۆ ب ئيسلامێ دئيننه ده‌ر ودلێن وان ژێ دڤالا، ئه‌و بلا ته ب خه‌م نه‌ئێخن، هندى ئه‌زم ئه‌ز دێ پشتا ته گرم. وله‌زكرنا جوهییان ژى د نه‌باوه‌رى ئينانا ب پێغه‌مبه‌رينییا ته دا بلا ته ب خه‌م نه‌ئێخت، هندى ئه‌ون ئه‌و ملله‌ته‌كن گوهدارییا دره‌وێ دكه‌ن، ووان بێ به‌ختییان قه‌بويل دكه‌ن يێن زانايێن وان دبێژن، وئه‌و گوهدارییا هنده‌كێن دى يێن نه‌ئێنه ديوانا ته دكه‌ن، وئه‌وێن دى پشتى گۆتنا خودێ زانى ژى وێ دگوهۆڕن، ودبێژن: ئه‌گه‌ر تشته‌كێ وه‌كى ڤێ يا مه ژ ته‌وراتێ گوهاڕتى ژ لايێ موحه‌ممه‌دى ڤه بۆ هه‌وه هات هوين كارى پێ بكه‌ن، ژ خۆ ئه‌گه‌ر ئه‌و وه‌كى وێ نه‌بوو هشيار بن قه‌بويل نه‌كه‌ن، وكارى پێ نه‌كه‌ن. وهه‌چییێ خودێ سه‌رداچوونا وى بڤێت تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- نه‌شێى وێ چه‌ندێ ژێ دوير بكه‌ى، وتو نه‌شێى وى ب هيدايه‌ت بينى. وهندى ئه‌و جوهى ودوڕوينه خودێ نه‌ڤيايه كو دلێن وان ژ پيسییا كوفرێ پاقژ بكه‌ت، د دنيايێ دا ڕویڕه‌شى وشه‌رمزارى بۆ وان هه‌يه، و ل ئاخره‌تێ عه‌زابدانه‌كا مه‌زن.