قورئانا پیرۆز › سورەتا المسد › ئایەتا ٤
سورەتا المسد · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Al-Masad
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
مالێ وى وعهيالێ وى چو مفايێ وى نهدا، وئهو تشتهكى ژ عهزابا خودێ ژ وى پاشڤه نابهن ئهگهر ب سهر وى دا هات.
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾
ئهو دێ چته د ئاگرهكێ هلكرى دا.
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
ئهو وژنا وى ژى ئهوا سترى هل دگرتن و دكرنه د ڕێكا پێغهمبهرى دا؛ دا نهخۆشییێ بگههينته وى.
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
كنفهكا زڤر ودژوار د ستويێ وێ دا ههيه، ئهو پێ د ئاگرى دا دئێته هلاويستن، پاشى د بنێ ئاگرى دا دئێته بهردان.