قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٢
سورەتا القلم · ئایەتا ٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ ﴿١﴾
(ن) گۆتن ل سه‌ر حه‌رفێن كه‌ركرى ل ده‌سپێكا سووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه. خودێ ب وى قه‌له‌مى سويند دخۆت يێ ملياكه‌ت ومرۆڤ پێ دنڤيسن، و ب وى تشتێ ئه‌و دنڤيسن ژ خێرێ وزانينێ ومفاى.
مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ ﴿٢﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ژ به‌ر وێ قه‌نجییا خودايێ ته ل ته كرى نه يێ عه‌قل سڤك وبێ قه‌رارى.
وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ ﴿٣﴾
وخێره‌كا مه‌زن بۆ ته هه‌يه سه‌را وێ نه‌خۆشییا تو ل سه‌ر گه‌هاندنا دينى دبينى، خێره‌كا بێ ڤه‌بڕين وبێ كێماسى.
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ ﴿٤﴾
وهندى تويى تو يێ ل سه‌ر ئه‌خلاقه‌كێ مه‌زن، وئه‌و ئه‌خلاقێ وى يێ باش ئه‌وه يێ د قورئانێ دا هاتى؛ چونكى پێگيرییا ب ئه‌خلاقێ قورئانێ سالۆخه‌تێ وى بوو.