قورئانا پیرۆز › سورەتا القلم › ئایەتا ٤٧
سورەتا القلم · ئایەتا ٤٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qalam
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ ﴿٤٥﴾
وئه‌ز دێ ده‌ليڤێ ده‌مه وان ودێ ژییێ وان درێژ كه‌م؛ دا گونه‌هێن وان زێده‌تر لێ بێن. هندى فێلا منه د گه‌ل كافران يا موكم ودژواره.
أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ ﴿٤٦﴾
يان تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارا تشته‌كێ دنيايێ ژ ڤان بوتپه‌رێسان دكه‌ى سه‌را گه‌هاندنا په‌يامێ ڤێجا ژ به‌ر خه‌رامه‌تێ وێ چه‌ندێ ئه‌و خۆ بارگران دبينن؟
أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ ﴿٤٧﴾
يان زانينا غه‌يبێ ل نك وانه، ڤێجا ئه‌و وێ بۆ خۆ ژێ د نڤيسن كو ئه‌و ل نك خودێ ژ خودان باوه‌ران ب قه‌درترن؟
فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ ﴿٤٨﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ فره‌هـ بكه، وتو د له‌زێ وكه‌ربێ دا وه‌كى خودانێ نه‌هنگى نه‌به، كو يوونس بوو، ده‌مێ ئه‌و يێ تژى كه‌رب وى گازى خودايێ خۆ كرى كو له‌زێ د عه‌زابدانا وان دا بكه‌ت.
لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ ﴿٤٩﴾
ئه‌گه‌ر قه‌نجییه‌ك ژ خودايێ وى ب وى ڕا نه‌گه‌هشتبا كو به‌رێ وى دايه تۆبه‌كرنێ ئه‌و دا ژ زكێ نه‌هنگى ئێته هاڤێتن بۆ عه‌رده‌كێ ڤالا يێ ئه‌و لێ بمرت، ووى ئه‌و كار كر يێ لۆمه سه‌را لێ بێته‌كرن.