قورئانا پیرۆز › سورەتا القمر › ئایەتا ١٢
سورەتا القمر · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qamar
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٞ فَٱنتَصِرۡ ﴿١٠﴾
ئينا نووحى دوعا ژ خودايێ خۆ كرن كو ئه‌زێ لاوازم ومن هێزا ڤان نينه، ڤێجا تو من سه‌ربێخه.
فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ ﴿١١﴾
ئينا مه دوعايا وى قه‌بويلكر، ومه ده‌رگه‌هێن عه‌سمانى ب ئاڤه‌كا بۆش ڤه‌كرن.
وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ ﴿١٢﴾
ومه كانییێن بۆش ل عه‌ردى په‌قاندن، ڤێجا ئاڤا عه‌سمانى ويا عه‌ردى ل سه‌ر تێبرنا وان گه‌هشتنه ئێك، ئه‌و تێبرنا خودێ سه‌را شركا وان بۆ وان نڤيسى.
وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٖ وَدُسُرٖ ﴿١٣﴾
ومه نووح وئه‌وێن د گه‌ل دا ل سه‌ر گه‌مییه‌كا خودان ده‌پ وبزمار هلگرتن.
تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءٗ لِّمَن كَانَ كُفِرَ ﴿١٤﴾
ئه‌و ب پاراستنا مه و ل به‌ر چاڤێن مه دچت، و ژ به‌ر كوفرا دره‌وپێكه‌ران وپشته‌ڤانى ژ لايێ مه‌ڤه بۆ نووحى سلاڤ لێ بن مه ئه‌و خه‌ندقاندن. وئه‌ڤ ئايه‌ته سالۆخه‌تێ هه‌بوونا دو چاڤان بۆ خودێ، ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت، ده‌سنيشان دكه‌ت.