قورئانا پیرۆز › سورەتا القمر › ئایەتا ٣٦
سورەتا القمر · ئایەتا ٣٦ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qamar
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٖۖ نَّجَّيۡنَٰهُم بِسَحَرٖ ﴿٣٤﴾
هندى ئه‌مين مه به‌ر ل وان باراندن بنه‌مالا لووطى تێ نه‌بت، مه ئه‌و ل دويماهییا شه‌ڤێ ڕزگاركرن.
نِّعۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَاۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَن شَكَرَ ﴿٣٥﴾
قه‌نجییه‌ك ژ نك مه، وكانێ چاوا مه لووط وبنه‌مالا وى موكمكرن وقه‌نجى د گه‌ل كر، وئه‌و ژ عه‌زابا خۆ ڕزگار كرن، وه‌سا ئه‌م خێرێ دده‌ينه وى يێ باوه‌رییێ ب مه بينت وسوپاسییا مه بكه‌ت.
وَلَقَدۡ أَنذَرَهُم بَطۡشَتَنَا فَتَمَارَوۡاْ بِٱلنُّذُرِ ﴿٣٦﴾
و ب ڕاستى لووطى ملله‌تێ خۆ ژ عه‌زابا خودێ ترساندبوون، به‌لێ وان گوهدارییا وى نه‌كر، وگومان د وێ چه‌ندێ دا كر، وئه‌و دره‌وین ده‌رێخست.
وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾
ووان خواست خرابییێ د گه‌ل مێهڤانێن وى يێن ملياكه‌ت بكه‌ن، ئينا مه چاڤێن وان ڕژاندن ڤێجا وان تشته‌ك نه‌ديت، ڤێجا هوين تام بكه‌نه وێ عه‌زابا من يا لووطى سلاڤ لێ بن هوين ژێ ترساندين.
وَلَقَدۡ صَبَّحَهُم بُكۡرَةً عَذَابٞ مُّسۡتَقِرّٞ ﴿٣٨﴾
و ب ڕاستى ل سه‌رێ سحارێ عه‌زابه‌كا به‌رده‌وام ب سه‌ر وان دا هات و ب وان ڤه نويسيا، وئه‌و عه‌زاب باراندنا به‌ران بوو وده‌رنشيفكرنا گوندێن وان بوو.