قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ١٥
سورەتا القصص · ئایەتا ١٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَرَدَدۡنَٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَ وَلِتَعۡلَمَ أَنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿١٣﴾
ڤێجا مه مووسا زڤڕانده نك ده‌یكا وى؛ دا چاڤێن وێ پێ روهن ببن، ومه سۆزا خۆ بۆ وێ ب جهئينا؛ چونكى مووسا ب سلامه‌تى زڤڕى نك وێ، ودا ئه‌و ژ دويركه‌فتنا وى ب خه‌م نه‌كه‌ڤت، ودا ئه‌و بزانت هندى سۆزا خودێیه يا ڕاسته ده‌مێ سۆز دايه وێ كو ئه‌و دێ وى زڤڕينت ووى كه‌ته ژ پێغه‌مبه‌ران، هندى خودێیه ل سۆزا خۆ لێڤه نابت، به‌لێ پترییا بوتپه‌رێسان نزانن كو سۆزا خودێ يا ڕاسته.
وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسۡتَوَىٰٓ ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ﴿١٤﴾
وده‌مێ مووسا گه‌هشتى و ب هێز كه‌فتى وعه‌قلێ وى تمام بووى، مه كاربنه‌جهى وزانين دايێ كو ئه‌و حوكمێن شه‌رعى پێ بزانت، وكانێ چاوا مه جزايێ مووساى دايێ سه‌را گوهدارى وقه‌نجییا وى هه‌ر وه‌سا ئه‌م جزايێ هه‌ر ئێكێ قه‌نجییێ بكه‌ت ژ به‌نییێن خۆ دده‌ينێ.
وَدَخَلَ ٱلۡمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفۡلَةٖ مِّنۡ أَهۡلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيۡنِ يَقۡتَتِلَانِ هَٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَٰذَا مِنۡ عَدُوِّهِۦۖ فَٱسۡتَغَٰثَهُ ٱلَّذِي مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِي مِنۡ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيۡهِۖ قَالَ هَٰذَا مِنۡ عَمَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِۖ إِنَّهُۥ عَدُوّٞ مُّضِلّٞ مُّبِينٞ ﴿١٥﴾
ومووسا ب دزى ڤه هاته د باژێرى دا ل وى ده‌مێ خه‌لكێ باژێرى يێ بێ ئاگه‌هـ، وى دو زه‌لام ل باژێرى ديتن وان شه‌رێ ئێك ودو دكر: ئێك ژ وان ژ ملله‌تێ مووساى بوو ژ ئسرائيلیان، ويێ دى ژ ملله‌تێ فيرعه‌ونى بوو، ئه‌وێ ژ ملله‌تێ مووساى داخوازا هاريكارییێ ژ مووساى كر دژى نه‌يارێ خۆ، ئينا مووساى كولمه‌ك لێدا ئه‌و د گاڤێ دا مر، مووساى ده‌مێ ئه‌و كوشتى گۆت: ئه‌ڤه ژ پالدانا شه‌يتانى بوو، ئه‌وى كه‌ربێن من ڤه‌كرن حه‌تا من كولم دانايێ وئه‌و مرى، هندى شه‌يتانه بۆ عه‌يالێ ئاده‌مى دوژمنه، وان ژ ڕێكا ڕاست لادده‌ت، ونه‌ياره‌تییا وى بۆ وان يا ئاشكه‌رايه. وئه‌ڤ كارێ مووساى سلاڤ لێ بن به‌رى پێغه‌مبه‌رينییێ بوو.
قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي فَغَفَرَ لَهُۥٓۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦﴾
مووساى گۆت: خودايێ من، من زۆردارى ل نه‌فسا خۆ كر ب كوشتنا وێ نه‌فسا ته فه‌رمان ب كوشتنا وێ ل من نه‌كرى ڤێجا تو وێ گونه‌هێ بۆ من ژێ ببه، ئينا خودێ ئه‌و بۆ وى ژێ بر. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبرێ گونه‌هێن به‌نییێن خۆيه، يێ دلۆڤانكاره ب وان.
قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ ﴿١٧﴾
مووساى گۆت: خودايێ من ژ به‌ر وێ قه‌نجییا ته د گه‌ل من كرى ب وه‌رگرتنا تۆبێ وگونه‌هـ ژێبرنێ وقه‌نجییێن مه‌زن، ئێدى ئه‌ز بۆ كه‌سێ نابمه پشته‌ڤانێ گونه‌هـ وتاوانا وى.