قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٣٧
سورەتا القصص · ئایەتا ٣٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجۡعَلُ لَكُمَا سُلۡطَٰنٗا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيۡكُمَا بِـَٔايَٰتِنَآۚ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلۡغَٰلِبُونَ ﴿٣٥﴾
خودێ گۆته مووساى: ئه‌م دێ ته ب برايێ ته ب هێز ئێخين، ودێ هێجه‌ته‌كێ ل سه‌ر فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى ده‌ينه هه‌وه ڤێجا ئه‌و نه‌شێن چو خرابییێ بگه‌هيننه هه‌وه. هوين هه‌ردو -ئه‌ى مووسا وهاروون- وهه‌چییێ باوه‌رى ب هه‌وه ئيناى دێ يێن سه‌ركه‌فتى بن ل سه‌ر فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى؛ ژ به‌ر ئايه‌تێن مه وئه‌و حه‌قییا د گه‌ل هه‌وه دا.
فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا بَيِّنَٰتٖ قَالُواْ مَا هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّفۡتَرٗى وَمَا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِيٓ ءَابَآئِنَا ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿٣٦﴾
ڤێجا ده‌مێ مووسا بۆ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى ب وان ئايه‌تێن مه يێن ئاشكه‌را هاتى يێن ڕاستییا پێغه‌مبه‌رينییا وى ئاشكه‌را دكه‌ن، وان گۆته مووساى: ئه‌ڤا تو بۆ مه پێ هاتى هه‌ما ب تنێ سێره‌به‌ندییه‌كه ژ دره‌و ونه‌حه‌قى ته يا ژ نك خۆ چێكرى، وئه‌ڤا تو به‌رێ مه دده‌يێ، مه ژ پێشییێن خۆ يێن به‌رى مه بۆرين گوهـ لێ نه‌بوويه.
وَقَالَ مُوسَىٰ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَن جَآءَ بِٱلۡهُدَىٰ مِنۡ عِندِهِۦ وَمَن تَكُونُ لَهُۥ عَٰقِبَةُ ٱلدَّارِۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٣٧﴾
ومووساى گۆته فيرعه‌ونى: خودايێ من ب وى زاناتره يێ ب حه‌قییێ ژ نك وى هاتى، وكانێ دويماهییا باش ل ئاخره‌تێ بۆ كێیه، هندى زۆردارن ب مراد ناكه‌ڤن.
وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَأُ مَا عَلِمۡتُ لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرِي فَأَوۡقِدۡ لِي يَٰهَٰمَٰنُ عَلَى ٱلطِّينِ فَٱجۡعَل لِّي صَرۡحٗا لَّعَلِّيٓ أَطَّلِعُ إِلَىٰٓ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّي لَأَظُنُّهُۥ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ ﴿٣٨﴾
وفيرعه‌ونى گۆته مه‌زنێن ملله‌تێ خۆ: گه‌لی مه‌زنان، من -ژبلی خۆ- چو خودايێن دى يێن هێژاى په‌رستنێ بۆ هه‌وه نه‌نیاسينه، ڤێجا تو -ئه‌ى هامان- ئاگره‌كى بۆ من ل سه‌ر ته‌قنێ هل بكه، حه‌تا ئه‌و دشديێت، وتو ئاڤاهییه‌كێ بلند بۆ من ئاڤا بكه؛ دا به‌لكى ئه‌ز به‌رێ خۆ بده‌مه وى خودايى يێ مووسا په‌رستنێ بۆ دكه‌ت، وهندى ئه‌زم ئه‌ز هزر دكه‌م ئه‌و د گۆتنا خۆ دا ژ دره‌وينانه.
وَٱسۡتَكۡبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُۥ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُمۡ إِلَيۡنَا لَا يُرۡجَعُونَ ﴿٣٩﴾
وفيرعه‌ونى وله‌شكه‌رێ وى بێ حه‌ق خۆ د عه‌ردێ (مصرێ) دا مه‌زنكر وباوه‌رى ب مووساى نه‌ئينا ودويكه‌فتنا وى د وى تشتى دا نه‌كر يێ وى به‌رێ وان دايێ، ووان هزر كر ئه‌و پشتى مرنێ نائێنه ڕاكرن ڤه.