قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٤٥
سورەتا القصص · ئایەتا ٤٥ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ مِنۢ بَعۡدِ مَآ أَهۡلَكۡنَا ٱلۡقُرُونَ ٱلۡأُولَىٰ بَصَآئِرَ لِلنَّاسِ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٗ لَّعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٤٣﴾
و ب ڕاستى مه ته‌ورات بۆ مووساى ئينا پشتى كو مه ملله‌تێن به‌رى وى تێ برين -وه‌كى ملله‌تێ نووحى وعادى وثه‌موودى وملله‌تێ لووطى وخودانێن (مه‌ديه‌ن)- د وێ ته‌وراتێ دا وجه‌ك بۆ ئسرائيلیان هه‌بوو، دا ئه‌و به‌رێ خۆ بده‌نێ ومفاى بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن وبزانن كانێ مفايێ وان وزيانا وان د چ دايه، ودلۆڤانى بۆ وى تێدا هه‌بوو يێ كارى پێ بكه‌ت ژ وان؛ دا به‌لكى ئه‌و قه‌نجییا خودێ ل سه‌ر خۆ ل بيرا خۆ بينن، وشوكرا وى سه‌را بكه‌ن، وكوفرێ پێ نه‌كه‌ن.
وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلۡغَرۡبِيِّ إِذۡ قَضَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَى ٱلۡأَمۡرَ وَمَا كُنتَ مِنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٤٤﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل لايێ چياى يێ ڕۆژئاڤايا مووساى نه‌بووى ده‌مێ مه فه‌رمانا خۆ لێ كرى، وتو ژ شاهدێن وێ چه‌ندێ نه‌بووى، حه‌تا بێژن: ئه‌ڤه ب وێ ڕێكێ ته يا زانى.
وَلَٰكِنَّآ أَنشَأۡنَا قُرُونٗا فَتَطَاوَلَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۚ وَمَا كُنتَ ثَاوِيٗا فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ تَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَا وَلَٰكِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ ﴿٤٥﴾
به‌لێ پشتى مووساى مه چه‌ند ملله‌ته‌ك ئافراندن، ئه‌و ده‌مه‌كێ درێژ مان، ڤێجا وان په‌يمانا خودێ ژبيركر، وفه‌رمانا وى هێلا، وتو د ناڤ خه‌لكێ (مه‌ديه‌ن) دا يێ ئاكنجى نه‌بووى كيتابا مه بۆ وان بخوينى، دا تو سه‌رهاتییا وان بزانى وڤه‌گێڕى، به‌لێ ئه‌و به‌حسێ مووساى يێ تو پێ هاتى وه‌حییه، وشاهده ل سه‌ر په‌ياما ته.
وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلطُّورِ إِذۡ نَادَيۡنَا وَلَٰكِن رَّحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوۡمٗا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٖ مِّن قَبۡلِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٤٦﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ب ڕه‌خ چيايێ طوورى ڤه نه‌بووى ده‌مێ مه گازى مووساى كرى، وته تشته‌ك ژ وێ چه‌ندێ نه‌ديتبوو دا بزانى، به‌لێ مه تو هنارتى دلۆڤانییه‌ك ژ نك خودايێ ته؛ دا تو وى ملله‌تى بترسينى يێ به‌رى ته چو پێغه‌مبه‌ر بۆ نه‌هاتين وان بترسينن، دا به‌لكى ئه‌و وێ خێرێ ل بيرا خۆ بينن يا تو بۆ وان پێ هاتى وكارى پێ بكه‌ن، ووێ خرابییێ يا تو وان ژێ پاشڤه دبه‌ى ئه‌و خۆ ژێ دوير بكه‌ن.
وَلَوۡلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ فَيَقُولُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولٗا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿٤٧﴾
وئه‌گه‌ر ژ به‌ر كوفرا ڤان كافران ب خودايێ وان عه‌زابه‌ك بگه‌هته وان، ئه‌و دێ بێژن: خودايێ مه بلا ته به‌رى هنگى پێغه‌مبه‌ره‌ك بۆ مه هنارتبا، ئه‌م دا دويكه‌فتنا وان ئايه‌تان كه‌ين يێن ته د كيتابا خۆ دا ئيناينه خوارێ، ودا ژ وان بين يێن باوه‌رى ب ته ئيناى.