قورئانا پیرۆز › سورەتا القصص › ئایەتا ٥٧
سورەتا القصص · ئایەتا ٥٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qasas
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا سَمِعُواْ ٱللَّغۡوَ أَعۡرَضُواْ عَنۡهُ وَقَالُواْ لَنَآ أَعۡمَٰلُنَا وَلَكُمۡ أَعۡمَٰلُكُمۡ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡ لَا نَبۡتَغِي ٱلۡجَٰهِلِينَ ﴿٥٥﴾
وئه‌گه‌ر ڤان گوهـ ل گۆتنه‌كا نه‌حه‌ق ببت ئه‌و گوهێ خۆ ناده‌نێ، ودبێژن: كريارێن مه يێن مه‌نه ئه‌م به‌رێ خۆ ژێ وه‌رناگێڕين، وكريارێن هه‌وه يێن هه‌وه‌نه وگونه‌ها هه‌وه ل سه‌ر هه‌وه‌يه، وئه‌م خۆ ب ڕه‌ددا هه‌وه‌ڤه موژيل ناكه‌ين، و ژ خێرێ پێڤه‌تر هه‌وه ژ مه گوهـ ل چو نابت، وئه‌م ل دويڤ نه‌زانينا هه‌وه هه‌وه نائاخێڤين؛ چونكى مه ڕێكا نه‌زانان نه‌ڤێت وئه‌م حه‌ز ژێ ناكه‌ين. وئه‌ڤه باشترين گۆتنه گازيكه‌رێن ڕێكا خودێ بكه‌ن.
إِنَّكَ لَا تَهۡدِي مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ ﴿٥٦﴾
هندى تويى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو ته‌وفيقا وى بۆ هيدايه‌تێ ناده‌ى يێ ته هيدايه‌تا وى بڤێت، به‌لكى ئه‌و چه‌نده ب ده‌ستێ خودێیه هه‌چییێ وى بڤێت ئه‌و به‌رێ وى بده‌ته ئيمانێ ئه‌و وى ب هيدايه‌ت دئينت، وته‌وفيقا وى دده‌ت، وئه‌و ب وى زاناتره يێ هێژاى هيدايه‌تێ بت له‌و وى ب هيدايه‌ت دئينت.
وَقَالُوٓاْ إِن نَّتَّبِعِ ٱلۡهُدَىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفۡ مِنۡ أَرۡضِنَآۚ أَوَلَمۡ نُمَكِّن لَّهُمۡ حَرَمًا ءَامِنٗا يُجۡبَىٰٓ إِلَيۡهِ ثَمَرَٰتُ كُلِّ شَيۡءٖ رِّزۡقٗا مِّن لَّدُنَّا وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٥٧﴾
وكافرێن (مه‌كه‌هێ) گۆتن: ئه‌گه‌ر ئه‌م دويكه‌فتنا وێ حه‌قییێ بكه‌ين يا تو بۆ مه پێ هاتى، وخۆ ژ وه‌لی وخوداوه‌ندێن خۆ به‌رى بكه‌ين، ئه‌م ب كوشتن وگرتن وتالانكرنا مالی ژ عه‌ردێ مه دێ ئێينه ڕه‌ڤاندن، ئه‌رێ ما مه ئه‌و ل باژێره‌كێ ته‌نا نه‌داناينه، يێ كو مه ل سه‌ر خه‌لكى حه‌رامكرى خوينێ لێ بڕێژن، ژ به‌رێ هه‌ر تشته‌كى دئێته وێرێ؟ ڕزقه‌كه ژ نك مه، به‌لێ پترییا ڤان بوتپه‌رێسان بهايێ ڤان قه‌نجییان نزانن، ڤێجا شوكرا وى ناكه‌ن يێ ئه‌ڤ قه‌نجییه د گه‌ل وان كرين وگوهدارییا وى ناكه‌ن.
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةِۭ بَطِرَتۡ مَعِيشَتَهَاۖ فَتِلۡكَ مَسَٰكِنُهُمۡ لَمۡ تُسۡكَن مِّنۢ بَعۡدِهِمۡ إِلَّا قَلِيلٗاۖ وَكُنَّا نَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثِينَ ﴿٥٨﴾
ومه گه‌له‌ك گوند تێبرن ده‌مێ ژيارا وان ئه‌و ژ بيرڤه برين وبه‌رێ وان ژ باوه‌رییا ب پێغه‌مبه‌ران وه‌رگێڕاى، ڤێجا كافر بووين و د سه‌ر دا چووين، ڤێجا ئه‌وێن هه جهێن وانه هێشتا پشتى وان كێم جهـ ژ وان تێ نه‌بن ئاڤا نه‌بووينه، وئه‌م بووين ميراتگرێن به‌نییان ئه‌م وان دمرينين، پاشى ئه‌و دزڤڕنه نك مه، ڤێجا ئه‌م ل دويڤ كريارێن وان وان جزا دده‌ين.
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ ﴿٥٩﴾
ونه‌بوويه كو خودايێ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل سه‌ر ده‌مێ ته وان گوندێن ل دۆر (مه‌كه‌هێ) تێ ببه‌ت حه‌تا د ناڤ ماكا وان دا -كو (مه‌كه‌هه)- پێغه‌مبه‌ره‌كى نه‌هنێرت، ئايه‌تێن مه بۆ وان بخوينت، ونه‌بوويه كو ئه‌م گوندان تێ ببه‌ين ئه‌گه‌ر مرۆڤێن وان ب كوفر وگونه‌هكارییێ بۆ خۆ دزۆردار نه‌بن، ڤێجا ئه‌و ب وێ چه‌ندێ هێژاى عه‌زابدانێ دبن.