قورئانا پیرۆز › سورەتا القيامة › ئایەتا ١١
سورەتا القيامة · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qiyamah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ﴿٩﴾
وڕۆژ وهه‌يڤ پێكڤه ژ ڕۆژئاڤايێ تارى هه‌لاتن.
يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ﴿١٠﴾
هنگى مرۆڤ دبێژت: جهێ ڕه‌ڤينا ژ عه‌زابێ ل كيڤه‌يه؟
كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿١١﴾
مه‌سه‌له وه نينه وه‌كى ته -ئه‌ى مرۆڤۆ- دڤێت كو بڕه‌ڤى، چو جهێن ڕه‌ڤێ بۆ ته نينن.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ﴿١٢﴾
دويماهییا هه‌مى چێكرییان ڕۆژا قيامه‌تێ وجهێ لێ ئاكنجيبوونا وان بۆ نك خودێیه.
يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾
وێ ڕوژێ به‌حسێ هه‌مى كريارێن مرۆڤى دێ بۆ وى ئێنه‌كرن: چ باشى بن چ خرابى.