قورئانا پیرۆز › سورەتا القيامة › ئایەتا ٢٧
سورەتا القيامة · ئایەتا ٢٧ ب تەفسیرا کوردی
Al-Qiyamah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ﴿٢٥﴾
ئه‌و هزر دكه‌ن موصيبه‌ته‌كا مه‌زن يا مۆریێن پشتێ دشكێنت دێ ب سه‌ر وان دا ئێت.
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ﴿٢٦﴾
ب ڕاستى رح گه‌هشته حه‌فكێ.
وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ﴿٢٧﴾
وهنده‌كێن ئاماده گۆت: ئه‌رێ كه‌سه‌ك هه‌يه وى ده‌رمان بكه‌ت و ژ ڤى حالی ده‌ربێخت؟
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ﴿٢٨﴾
وئه‌وێ كه‌فتییه به‌ر مرنێ باش زانى كو ئه‌ڤه ده‌سپێكا هێلانا دنيايێیه؛ ژ به‌ر كو ئه‌و ملياكه‌تێ مرنێ دبينت.
وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿٢٩﴾
ودژوارییا دويماهییا دنيايێ ب دژوارییا به‌راهییا ئاخره‌تێ ڕا گه‌هشت.