قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٤٢
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِن يَمۡسَسۡكُمۡ قَرۡحٞ فَقَدۡ مَسَّ ٱلۡقَوۡمَ قَرۡحٞ مِّثۡلُهُۥۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيۡنَ ٱلنَّاسِ وَلِيَعۡلَمَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمۡ شُهَدَآءَۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٤٠﴾
ئه‌گه‌ر ل (ئوحودێ) برينه‌ك يان كوشتنه‌ك گه‌هشتبته هه‌وه -گه‌لى خودان باوه‌ران- ڤێجا ژ به‌ر هندێ هوين ب خه‌م كه‌فتبن، پانێ برينه‌ك وكوشتنه‌كا وه‌كى وێ ل (به‌درێ) گه‌هشتبوو بوتپه‌رێسان ژى. وخودێ وان ڕۆژان د ناڤبه‌را مرۆڤان دا دزڤڕينت، جاره‌كێ سه‌ركه‌فتن وجاره‌كا دى شكه‌ستن، ژ به‌ر وێ حكمه‌تا وى د وێ چه‌ندێ دا هه‌ى، دا خودێ وى تشتى یێ وى د ئه‌زه‌ل دا زانى ئاشكه‌را بكه‌ت، كو خودان باوه‌رێ ڕاستگۆ ژ يێ دى جودا بكه‌ت، و هنده‌كان ژ هه‌وه ب شه‌هيدبوونێ ب قه‌در بێخت. وخودێ حه‌ز ژ وان ناكه‌ت يێن زۆردارى ل خۆ كرى، وخۆ ژ شه‌ڕێ د ڕێكا وى دا دايه پاش.
وَلِيُمَحِّصَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَيَمۡحَقَ ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿١٤١﴾
وئه‌ڤ شكه‌ستنا ل (ئوحودێ) چێبووى جه‌ڕباندن وڤه‌وژارتنه‌ك بوو بۆ خودان باوه‌ران، وجوداكرنه‌ك بوو بۆ وان ژ منافقان، وتێبرنه‌ك بوو بۆ كافران.
أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تَدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ وَلَمَّا يَعۡلَمِ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ جَٰهَدُواْ مِنكُمۡ وَيَعۡلَمَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٤٢﴾
ئه‌ى صه‌حابییێن موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن ئه‌رێ هه‌وه هزر دكر كو هوين دێ چنه به‌حه‌شتێ، بێى هوين ب شه‌ڕ وته‌نگاڤییان بێنه جه‌ڕباندن؟ هوين ناچنه به‌حه‌شتێ حه‌تا هوين نه‌ئێنه جه‌ڕباندن، و ب نیاسینه‌كا به‌رچاڤ خودێ جيهادكه‌ران ژ هه‌وه بنیاست، ووان ژى بنیاست يێن صه‌برێ ل سه‌ر به‌رگرییا نه‌ياران دكێشن.
وَلَقَدۡ كُنتُمۡ تَمَنَّوۡنَ ٱلۡمَوۡتَ مِن قَبۡلِ أَن تَلۡقَوۡهُ فَقَدۡ رَأَيۡتُمُوهُ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ ﴿١٤٣﴾
وب ڕاستى هه‌وه -گه‌لى خودان باوه‌ران- به‌رى شه‌ڕێ (ئوحودێ) خوزى ڕادهێلان كو هوين به‌رانبه‌ر دوژمنى ڕاوه‌ستن؛ دا كو شه‌ره‌فا جيهادێ وشه‌هيدبوونا د ڕێكا خودێ دا يا برايێن هه‌وه ل (به‌درێ) ب ده‌ست خۆ ڤه ئيناى هوين ژى ب ده‌ست خۆ ڤه بينن، ئه‌ڤه ئه‌وا هه‌وه داخواز دكر بۆ هه‌وه ب جهـ هات، ڤێجا شه‌ڕى بكه‌ن وصه‌برێ بكێشن.
وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٞ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِ ٱلرُّسُلُۚ أَفَإِيْن مَّاتَ أَوۡ قُتِلَ ٱنقَلَبۡتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡۚ وَمَن يَنقَلِبۡ عَلَىٰ عَقِبَيۡهِ فَلَن يَضُرَّ ٱللَّهَ شَيۡـٔٗاۚ وَسَيَجۡزِي ٱللَّهُ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿١٤٤﴾
وهه‌ما موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن پێغه‌مبه‌ره‌كه وه‌كى پێغه‌مبه‌رێن به‌رى خۆ په‌ياما خودايێ خۆ دگه‌هينت. ئه‌رێ ڤێجا ئه‌گه‌ر ئه‌و ب ڕۆژا خۆ مر، يان ژى هاته كوشتن وه‌كى دوژمنان به‌لاڤكرى، هوين دێ ژ دينێ خۆ زڤڕنه‌ڤه، ووێ هێلن يا پێغه‌مبه‌رێ هه‌وه بۆ هه‌وه پێ هاتى؟ وهه‌چییێ ژ هه‌وه ژ دينێ خۆ بزڤڕت ئه‌و ب تشته‌كى زيانێ ناگه‌هينته خودێ، به‌لكى ئه‌و زيانه‌كا مه‌زن دێ گه‌هينته خۆ. وهه‌چییێ ل سه‌ر باوه‌رییێ موكم بمينت وسوپاسییا خودايێ خۆ بكه‌ت، هندى خودێیه باشترين جزایى دێ ده‌ته وى.