قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٦٠
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٦٠ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَئِن مُّتُّمۡ أَوۡ قُتِلۡتُمۡ لَإِلَى ٱللَّهِ تُحۡشَرُونَ ﴿١٥٨﴾
وئهگهر ژییێ ههوه د ڤێ دنيايێ دا ب دويماهى هات، وهوين ل سهر جهێن خۆ مرن، يان هوين ل مهيدانا شهڕى هاتنه كوشتن، هوين بۆ نك خودێ ب تنێ دێ ئێنه كۆمكرن، وئهو سهرا كريارێن ههوه دێ ههوه جزادهت.
فَبِمَا رَحۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمۡۖ وَلَوۡ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ ٱلۡقَلۡبِ لَٱنفَضُّواْ مِنۡ حَوۡلِكَۖ فَٱعۡفُ عَنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ وَشَاوِرۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِۖ فَإِذَا عَزَمۡتَ فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَوَكِّلِينَ ﴿١٥٩﴾
ڤێجا ژ دلۆڤانییا خودێ ب ته وههڤالێن ته -ئهى پێغهمبهر- خودێ منهت ل ته كر وتو د گهل وان نهرم كرى، وئهگهر تو يێ ڕهوشت خراب ودلڕهق باى، ههڤالێن ته دا ژ ته ڤهڕهڤن، ڤێجا تو ل وان نهگره ژ بهر يا وان ل شهڕێ (ئوحودێ) كرى، وتو داخوازێ ژ خودێ بكه دا گونههێن وان بۆ وان ژێ ببهت، وتو د وان كاران دا يێن ههوجهيى ب مشێورهتێ ههبت گۆتنا وان وهربگره، وئهگهر دلێ ته ل سهر كارهكى موكم بوو تو وى كارى بكه وخۆ بهێله ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه، هندى خودێیه حهز ژ وان دكهت يێن خۆ دهێلنه ب هيڤییا وى ڤه.
إِن يَنصُرۡكُمُ ٱللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمۡۖ وَإِن يَخۡذُلۡكُمۡ فَمَن ذَا ٱلَّذِي يَنصُرُكُم مِّنۢ بَعۡدِهِۦۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ﴿١٦٠﴾
ئهگهر خودێ ب سهركهفتن وهاريكارییا خۆ پشتهڤانییا ههوه بكهت كهسهك نينه بشێته ههوه، وئهگهر ئهو ههوه بشكێنت ئهو كییه يێ بشێت ههوه ب سهربێخت پشتى وى هوين شكاندين؟ وخودان باوهر بلا خۆ بهێلنه ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه.
وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّۚ وَمَن يَغۡلُلۡ يَأۡتِ بِمَا غَلَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ ﴿١٦١﴾
ونهبوويه بۆ پێغهمبهرهكى كو خيانهتێ ل ههڤالێن خۆ بكهت وتشتهكى ژ دهسكهفتییان ژ بلى وى یێ خودێ بۆ دانایى بۆ خۆ ببهت، وههچییێ ژ ههوه وێ چهندێ بكهت، ل ڕۆژا قيامهتێ ئهو دێ ئێت وى تشتى هلگرت يێ وى برى؛ دا ل پێش چاڤ شهرما وى پێ بچت، پاشى ههر ئێكى جزايێ وى ب تمامى وبێ كێمكرن وزۆردارى دێ بۆ ئێتهدان.
أَفَمَنِ ٱتَّبَعَ رِضۡوَٰنَ ٱللَّهِ كَمَنۢ بَآءَ بِسَخَطٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ ﴿١٦٢﴾
ئهوێ مهخسهدا وى ڕازيبوونا خودێ بت وهكى وى نابت يێ ههر گونههان دكهت، وخودايێ خۆ عێجز دكهت، ڤێجا ژ بهر وێ چهندێ خۆ هێژایى ئاكنجيبوونا ل جههنهمێ بكهت، وئهو چ نهخۆش جهێ لێ زڤڕينییه!