قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ١٩٣
سورەتا آل عمران · ئایەتا ١٩٣ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِينَ يَذۡكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمۡ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿١٩١﴾
ئه‌وێن د هه‌مى حالێن خۆ دا خودێ ل بيرا خۆ دئينن: ژ پییان ڤه و دڕوينشتى و ل سه‌ر ته‌نشتێن خۆ، وئه‌و هزرێن خۆ د ئافراندنا عه‌سمانان وعه‌ردى دا دكه‌ن، ودبێژن: خودايێ مه ته ئه‌ڤه ژ قه‌ستا نه‌ئافراندينه، تو ژ وێ چه‌ندێ يێ پاك وپيرۆزى، ڤێجا تو عه‌زابا ئاگرى ژ مه دوير بێخه.
رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ ﴿١٩٢﴾
خودايێ مه تو مه ژ ئاگرى ڕزگار بكه، چونكى هندى تويى -ئه‌ى خودا- هه‌چییێ تو ژ به‌ر گونه‌هێن وى وى ببه‌يه ئاگرى ئه‌و ته ئه‌و ڕویڕه‌ش وشه‌رمزاركر، وچو پشته‌ڤان بۆ گونه‌هكارێن زۆردار نينن كو عه‌زابا خودێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ ژ وان پاشڤه ببه‌ن.
رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ ﴿١٩٣﴾
خودايێ مه هندى ئه‌مين مه گوهـ ل گازيكه‌ره‌كى بوو -كو پێغه‌مبه‌رێ ته موحه‌ممه‌ده سلاڤ لێ بن- وى مرۆڤ گازى دكرن دا باوه‌رییێ ب ته وته‌وحيدا ته بينن، وكارى ب شريعه‌تێ ته بكه‌ن، ئينا ئه‌م د به‌رسڤا گازییا وى هاتين، ومه باوه‌رى ب په‌ياما وى ئينا، ڤێجا تو گونه‌هێن مه ژێ ببه، وعه‌يبێن مه ڤه‌شێره، ومه ب باشان ڕا بگه‌هينه.
رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ ﴿١٩٤﴾
خودايێ مه وتو وێ بده مه يا ته ل سه‌ر ئه‌زمانێن پێغه‌مبه‌رێن خۆ په‌يمان پێ دايه مه ژ سه‌ركه‌فتن وته‌وفيق وڕێنيشادانێ، و ل ڕۆژا ڕابوونێ تو مه شه‌رمزار نه‌كه، هندى تويى تو يێ مه‌ردى وتو ل په‌يمانا خۆ يا ته دايه به‌نییێن خۆ لێڤه نابى.
فَٱسۡتَجَابَ لَهُمۡ رَبُّهُمۡ أَنِّي لَآ أُضِيعُ عَمَلَ عَٰمِلٖ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰۖ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۖ فَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَٰتَلُواْ وَقُتِلُواْ لَأُكَفِّرَنَّ عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّهُمۡ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ ثَوَابٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلثَّوَابِ ﴿١٩٥﴾
ئينا خودێ دوعایا وان قه‌بويل كر كو هندى ئه‌وه ئه‌و كارێ چو كاركه‌ره‌كى ژ وان به‌رزه ناكه‌ت، چ يێ نێر بت چ يێ مێ، وئه‌و د براينییا دينى دا و د قه‌بويلكرنا كريار وجزادانێ دا وه‌كى ئێكن، ڤێجا ئه‌وێن پێخه‌مه‌ت ڕازيبوونا خودێ مشه‌خت بووين، و ژ وارێن وان هاتينه ده‌رێخستن، و د ڕێكا عه‌بدينییا خودايێ خۆ دا نه‌خۆشى هاتییه سه‌رى، و د رێكا خودێ دا شه‌ڕكرى وپێخه‌مه‌ت بلندكرنا په‌يڤا وى هاتينه كوشتن، خودێ گونه‌هێن وان دێ ڤه‌شێرت، كا چاوا بۆ وان د دنيايێ دا ڤه‌شارت بوون، وئه‌و وان سه‌را جزا ناده‌ت، ودێ وان كه‌ته د وان به‌حه‌شتان دا يێن ڕويبار د بن داروبار وقه‌سرێن وان دا دچن، و ل نك خودێ قه‌نجییا باش هه‌يه.