قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ٧
سورەتا آل عمران · ئایەتا ٧ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَخۡفَىٰ عَلَيۡهِ شَيۡءٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِ ﴿٥﴾
هندى خودێیه زانينا وى دۆر ل هه‌مى چێكرییان گرتییه، چو تشت نه ل عه‌ردى ونه ل عه‌سمانى ل به‌ر وى به‌رزه نابت، يێ هوير بت يان يێ گر بت.
هُوَ ٱلَّذِي يُصَوِّرُكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡحَامِ كَيۡفَ يَشَآءُۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿٦﴾
ئه‌و ب تنێیه يێ هه‌وه د مالبچويكان دا دئافرينت، وه‌كى وى دڤێت، نێر يان مێ، جوان يان كرێت، كه‌يفخۆش يان خه‌مگين، ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن ب حه‌ق نينن په‌رستن بۆ بێته‌كرن، ئه‌وه زالێ كه‌س نه‌شێتێ، يێ كاربنه‌جهه د هه‌مى كار وكريارێن خۆ دا.
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۡهُ ءَايَٰتٞ مُّحۡكَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ وَأُخَرُ مُتَشَٰبِهَٰتٞۖ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمۡ زَيۡغٞ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَٰبَهَ مِنۡهُ ٱبۡتِغَآءَ ٱلۡفِتۡنَةِ وَٱبۡتِغَآءَ تَأۡوِيلِهِۦۖ وَمَا يَعۡلَمُ تَأۡوِيلَهُۥٓ إِلَّا ٱللَّهُۗ وَٱلرَّـٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلّٞ مِّنۡ عِندِ رَبِّنَاۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ ﴿٧﴾
ئه‌و ب تنێیه يێ قورئان بۆ ته ئينايه خوارێ: هنده‌ك ئايه‌ت ژێ د بنه‌جهـ وڕامان ئاشكه‌رانه، ئه‌ون بناخه‌يێ كيتابێ يێ كو ل ده‌مێ ئالۆزییێ دڤێت لێ زڤڕين بۆ بێته‌كرن، وهنده‌ك ئايه‌تێن دى ژێ نه دئاشكه‌رانه پتر ژ ڕامانه‌كێ ژێ دچت، وڕامانا وان ئاشكه‌را نابت حه‌تا ئه‌و نه‌ئێنه دانان ب ڕه‌خ وان ڤه يێن ئاشكه‌را، ڤێجا خودانێن مه‌ژییێن نساخ وسه‌رداچووى، ژ به‌ر دلێ وان يێ خراب دويچوونا ڤان ئايه‌تێن نه‌ئاشكه‌را دكه‌ن، دا خه‌لكى به‌رزه‌كه‌ن، ووان دسه‌ردا ببه‌ن، وئه‌و وه‌ربادانێ دئێخنێ دا خه‌لك ل دويڤ بۆچوونێن وان يێن نه‌حه‌ق بچن. و ژ خودێ پێڤه‌تر كه‌س ڕامانا ڤان ئايه‌تان نزانت. ويێن موكم د زانينێ دا دبێژن: مه باوه‌رى ب ڤێ قورئانێ هه‌يه، ئه‌و هه‌مى ژ نك خودايێ مه و ل سه‌ر ئه‌زمانێ پێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بۆ مه هاتییه، وئه‌و تشتێ نه‌ئاشكه‌را ژێ دداننه د گه‌ل يێ ئاشكه‌را، وهه‌ما ئه‌و ب دورستى د ڕامانان دگه‌هن وبيرا خۆ لێ دئيننه‌ڤه يێن خودان عه‌قله‌كێ دورست بن.
رَبَّنَا لَا تُزِغۡ قُلُوبَنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَيۡتَنَا وَهَبۡ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةًۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ ﴿٨﴾
وئه‌و دبێژن: خودايێ مه يێ ته منه‌ت ل مه كرى وبه‌رێ مه دايه دينێ خۆ تو دلێن مه دسه‌ردا نه‌به، و ژ قه‌نجییا خۆ تو دلۆڤانییه‌كا به‌رفره‌هـ بده مه، هندى تويى تو پڕ قه‌نجییێ دده‌ى: دان وقه‌نجییا ته گه‌له‌كه، هه‌چییێ ته بڤێت بێ هژمار تو دده‌يێ.
رَبَّنَآ إِنَّكَ جَامِعُ ٱلنَّاسِ لِيَوۡمٖ لَّا رَيۡبَ فِيهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ ﴿٩﴾
خودايێ مه ئه‌م شاهده‌يیێ دده‌ين ومه باوه‌رى هه‌يه كو تو مرۆڤان بۆ ڕۆژه‌كا گۆمان تێدا نه‌هه‌ى كو ڕۆژا قيامه‌تێیه دێ كۆم كه‌ى، هندى تويى تو ل وێ سۆزا خۆ لێڤه‌نابى يا ته دايه به‌نییێن خۆ.