قورئانا پیرۆز › سورەتا النبأ › ئایەتا ١٦
سورەتا النبأ · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی
An-Naba
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﴿١٤﴾
وما مه ئاڤه‌كا بۆش ژ عه‌ورێن بارانێ نه‌باراندییه.
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﴿١٥﴾
دا ئه‌م وى تشتى پێ ده‌ربێخين يێ بۆ مرۆڤى ببته قويت وبۆ حه‌يوانى ببته ئالف.
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا ﴿١٦﴾
ووان باغێن چه‌قێن داروبارێ وان تێك ئالياى؟
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﴿١٧﴾
هندى ڕۆژا حوكمكرنا د ناڤبه‌را خه‌لكى دايه، كو ڕۆژا قيامه‌تێیه، ئه‌و ده‌مه‌ك وژڤانه‌كێ ده‌سنيشانكرى بوويه بۆ يێن پێشییێ ويێن پاشییێ.
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﴿١٨﴾
ڕۆژا فريشته د (بۆڕییێ) دا پف دكه‌ت، دا ده‌ستويرى ب ڕابوونێ بێته‌دان، ڤێجا هوين كۆم كۆم دئێن، هه‌ر كۆمه‌ك د گه‌ل پێشه‌وايێ خۆ.