قورئانا پیرۆز › سورەتا النحل › ئایەتا ١٢٤
سورەتا النحل · ئایەتا ١٢٤ ب تەفسیرا کوردی
An-Nahl
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَءَاتَيۡنَٰهُ فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗۖ وَإِنَّهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٢٢﴾
ومه د دنيايێ دا قه‌نجییه‌كا باش دابوويێ كو خه‌لكى مه‌دحێن وى دكرن ودويكه‌فتنا وى دكر، وعه‌ياله‌كێ چاك مه دابوويێ، وهندى ئه‌وه ئه‌و ل نك خودێ ل ئاخره‌تێ ژ چاكانه خودانێن جهێن بلند.
ثُمَّ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ أَنِ ٱتَّبِعۡ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِيمَ حَنِيفٗاۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ﴿١٢٣﴾
پاشى مه وه‌حى بۆ ته هنارت كو دويچوونا دينێ ئيسلامێ بكه وه‌كى ئيبراهيمى دويچوون كرى، وكو خۆ ل سه‌ر ڤى دينى ڕاست بكه، وڕوییێ خۆ ژێ وه‌رنه‌گێڕه، وهندى ئيبراهيم بوو چو شريك بۆ خودايێ خۆ چێ نه‌دكرن.
إِنَّمَا جُعِلَ ٱلسَّبۡتُ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِۚ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ ﴿١٢٤﴾
هه‌ما خودێ مه‌زنكرنا ڕۆژا شه‌نبییێ كو ب تنێ عيباده‌ت تێدا بێته‌كرن ب تنێ بۆ وان جوهییان دانابوو یێن د وێ چه‌ندێ دا د گه‌ل پێغه‌مبه‌رێ خۆ ب هه‌ڤڕكى چووين، ووان ئه‌و پێش ڕۆژا ئه‌ينییێ ڤه يا فه‌رمان ب مه‌زنكرنا وێ ل وان هاتییه‌كرن بۆ خۆ هلبژارت. وهندى خودايێ ته‌يه ل ڕۆژا قيامه‌تێ حوكمى د ناڤبه‌را وان دا دكه‌ت د وى تشتى دا يێ ئه‌و تێدا د گه‌ل پێغه‌مبه‌رێ خۆ ب هه‌ڤڕكى چووين، وئه‌و دێ جزايێ هه‌ر ئێكى ب وى ڕه‌نگى ده‌تێ يێ ئه‌و هه‌ژى.
ٱدۡعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِٱلۡحِكۡمَةِ وَٱلۡمَوۡعِظَةِ ٱلۡحَسَنَةِۖ وَجَٰدِلۡهُم بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ ﴿١٢٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وهه‌چییێ دويكه‌فتنا ته بكه‌ت، ب ڕێكه‌كا بنه‌جهـ يا خودێ د كيتاب وسوننه‌تێ دا ب وه‌حى بۆ ته هنارتى بۆ دينێ خودێ وڕێكا وى يا ڕاست گازى بكه، و ب ڕه‌نگه‌كێ ژ هه‌ژى تو د گه‌ل خه‌لكى باخڤه، و ب باشى شيره‌تێ ل وان بكه، كو دلێ وان بچته خێرێ، ووان ژ خرابییێ پاشڤه‌ببه‌ت، و ب باشترين ونه‌رمترين ڕێكێن دان وستاندنێ تو دان وستاندنێ د گه‌ل وان بكه. چونكى يا ل سه‌ر ته ب تنێ گه‌هاندنه، وته يا خۆ كر، وهيدايه‌تا وان خه‌ما خودێ ب تنێیه، وئه‌و زاناتره ب وى يێ ژ ڕێكا وى به‌رزه بووى، وئه‌و زاناتره ب وان يێن ب هيدايه‌ت هاتين.
وَإِنۡ عَاقَبۡتُمۡ فَعَاقِبُواْ بِمِثۡلِ مَا عُوقِبۡتُم بِهِۦۖ وَلَئِن صَبَرۡتُمۡ لَهُوَ خَيۡرٞ لِّلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٢٦﴾
وئه‌گه‌ر هه‌وه -گه‌لى خودان باوه‌ران- ڤيا تۆلێ ژ وى بستينن يێ ته‌عدايى ل هه‌وه كرى، هوين ژ وێ زێده‌تر نه‌كه‌ن يا وى د گه‌ل هه‌وه كرى، وئه‌گه‌ر هوين صه‌برێ بكێشن ئه‌و بۆ سه‌ركه‌فتنا د دنيايێ دا وبۆ خێرا مه‌زنا ل ئاخره‌تێ بۆ هه‌وه چێتره.