قورئانا پیرۆز › سورەتا النجم › ئایەتا ٤١
سورەتا النجم · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی
An-Najm
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ﴿٣٩﴾
وخێرا تشتهكى ناگههته مرۆڤهكى ئهگهر ئهو نهبت يێ وى ب كهدا خۆ بۆ خۆ كرى.
وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ ﴿٤٠﴾
وكو كهدا وى كرى پاشى ل ئاخرهتێ دێ ئێته ديتن، وباشى ژ خرابییێ دێ ئێته ڤهوژارتن؛ دا يێ باش قهدرێ وى بێتهگرتن، ويێ خراب بێتهشكاندن.
ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ ﴿٤١﴾
پاشى جزايێ مرۆڤى سهرا كهدا وى ب دورستى دێ ئێتهدان.
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾
وكو دويماهییا خهلكى ههمییێ ل ڕۆژا قيامهتێ بۆ نك خودايێ تهيه -ئهى پێغهمبهر-.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ﴿٤٣﴾
وكو خودێیه يێ ئهو مرۆڤ د دنيايێ دا كهناندى ودلخۆش كرى يێ وى بڤێت، وئهو گراندى ودل نهخۆش كرى يێ وى بڤێت.