قورئانا پیرۆز › سورەتا النمل › ئایەتا ٢١
سورەتا النمل · ئایەتا ٢١ ب تەفسیرا کوردی
An-Naml
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكٗا مِّن قَوۡلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٩﴾
سوله‌يمان ژ گۆتنا وێ مێرییێ گڕنژى كو ئه‌و تێگه‌هشتى ومێرى ل ڤێ ترسێ هشياركرين، ووى هه‌ست ب ڤێ قه‌نجییێ كر يا خودێ د گه‌ل وى كرى، ئينا وى ب دوعاكرن ڤه قه‌ستا خودێ كر وگۆت: خودايێ من تو هاريكارییا من بكه وته‌وفيقا من بده كو ئه‌ز شوكرا وێ قه‌نجییێ بكه‌م يا ته د گه‌ل من وده‌یبابێن من كرى، وكو ئه‌ز كاره‌كێ چاك بكه‌م يێ تو ژێ ڕازى، وتو ژ دلۆڤانییا خۆ من بكه د ناڤ خۆشییێن به‌حه‌شتا خۆ دا د گه‌ل به‌نییێن خۆ يێن چاك يێن تو ژ كارێ وان ڕازى.
وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيۡرَ فَقَالَ مَالِيَ لَآ أَرَى ٱلۡهُدۡهُدَ أَمۡ كَانَ مِنَ ٱلۡغَآئِبِينَ ﴿٢٠﴾
وسوله‌يمانى پسيارا حالێ وان ته‌يران كر يێن كو بنده‌ستى وى بووين وكانێ كى ژ وان يێ ئاماده نينه، ووى هودهوده‌كێ ناسيار هه‌بوو ب به‌ر چاڤان نه‌كه‌فت، ئينا وى گۆت: كانێ ئه‌و هودهودێ ئه‌ز هه‌ر جار دبينم بۆچى نوكه ئه‌ز وى نابينم؟ ئه‌رێ تشته‌كى ئه‌و ژ من ڤه‌شارتییه، يان ژى ئه‌و يێ ئاماده نينه، له‌و ئه‌ز وى نابينم؟
لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابٗا شَدِيدًا أَوۡ لَأَاْذۡبَحَنَّهُۥٓ أَوۡ لَيَأۡتِيَنِّي بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ ﴿٢١﴾
ده‌مێ وى زانى ئه‌و يێ ئاماده نينه، وى گۆت: سويند ئه‌ز دێ وى ب عه‌زابه‌كا دژوار عه‌زاب ده‌م دا جاره‌كا دى وه نه‌كه‌ت، يان ژى دێ وى ڤه‌كوژم چونكى وى خۆ ژ وى كارى يێ دايه پاش يێ ئه‌و بۆ هاتییه ده‌سته‌سه‌ركرن، يان دڤێت وى هێجه‌ته‌كا ئاشكه‌را هه‌بت سه‌را نه‌ئاماده‌بوونا وى ئه‌و بۆ من بێژت.
فَمَكَثَ غَيۡرَ بَعِيدٖ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ وَجِئۡتُكَ مِن سَبَإِۭ بِنَبَإٖ يَقِينٍ ﴿٢٢﴾
ئينا ئه‌و هودهود ده‌مه‌كێ نه‌يێ دوير ودرێژ ما پاشى هات ئاماده‌بوو ڤێجا سوله‌يمانى گازنده ژێ كرن كو وى خۆ غه‌واره‌كرى، هودهودى گۆته وى: من ئه‌و تشتێ زانى يێ تو نزانى، وئه‌زێ ژ باژێرێ (سه‌به‌ئێ) ل (يه‌مه‌نێ) دئێم وخه‌به‌ره‌كێ مه‌زن يێ ئه‌زێ ژێ پشتڕاست من بۆ ته د گه‌ل خۆ ئينايه.
إِنِّي وَجَدتُّ ٱمۡرَأَةٗ تَمۡلِكُهُمۡ وَأُوتِيَتۡ مِن كُلِّ شَيۡءٖ وَلَهَا عَرۡشٌ عَظِيمٞ ﴿٢٣﴾
من ديت ژنه‌ك يا حوكمى ل خه‌لكێ (سه‌به‌ئێ) دكه‌ت، وهه‌ر تشته‌كێ هه‌بت ژ ئه‌گه‌رێن دنيايێ د ده‌ستێ وێ دا هه‌نه، وته‌ختێ حوكمڕانییا وێ گه‌له‌ك يێ مه‌زنه.