surah027سورەتا النمل · ئایەتا ٥ ب تەفسیرا کوردی

ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ ﴿٣﴾

ئه‌وێن ب دورستى ب كرنا هه‌ر پێنج نڤێژان ڕادبن، وزه‌كاتێ دده‌نه‌ وان يێن پێتڤى، وئه‌و باوه‌رییێ ب ژينا دويماهییێ ووى خه‌لات وجه‌لاتێ تێدا هه‌ى دئينن.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَهُمۡ يَعۡمَهُونَ ﴿٤﴾

هندى ئه‌ون يێن باوه‌رییێ ب ژينا دويماهییێ نائينن، وكارى بۆ وێ ناكه‌ن، مه‌ كريارێن وان يێن خراب ل به‌ر وان خه‌ملاندينه‌، ئه‌و وان تازه‌ دبينن، له‌و ئه‌و تێدا ددودل وحێبه‌تينه‌.

أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَهُمۡ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ وَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ هُمُ ٱلۡأَخۡسَرُونَ ﴿٥﴾

ئه‌ون يێن عه‌زابا خراب د دنيايێ دا ب كوشتن وئێخسيركرن وشكاندنێ بۆ وان هه‌ى، وئه‌و ل ئاخره‌تێ ژ هه‌مى مرۆڤان دزيانكارترن.

وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلۡقُرۡءَانَ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ عَلِيمٍ ﴿٦﴾

وهندى تويى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو قورئانێ ژ نك وى خودايى وه‌ردگرى يێ د شۆلێ خۆ دا كاربنه‌جهـ ئه‌وێ ب زانينێ دۆر ل هه‌مى تشتان گرتى.

إِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهۡلِهِۦٓ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا سَـَٔاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ ءَاتِيكُم بِشِهَابٖ قَبَسٖ لَّعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ ﴿٧﴾

تو به‌حسێ سه‌رهاتییا مووساى بكه‌ ده‌مێ وى گۆتییه‌ مرۆڤێن خۆ ل وى وه‌ختێ ئه‌و ژ (مه‌ديه‌ن) دهاته‌ (مصرێ): هندى ئه‌زم من ئاگره‌ك ديتییه‌ ئه‌ز دێ خه‌به‌ره‌كى ل دۆر ڕێكێ بۆ هه‌وه‌ ژ نك ئينم، يان ژى دێ هنده‌ك ئاگرى بۆ هه‌وه‌ ئينم؛ دا هوين خۆ پێ گه‌رم بكه‌ن.