قورئانا پیرۆز › سورەتا النمل › ئایەتا ٥٢
سورەتا النمل · ئایەتا ٥٢ ب تەفسیرا کوردی
An-Naml
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا وَمَكَرۡنَا مَكۡرٗا وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ﴿٥٠﴾
ووان ئه‌ڤ پيلانه گێڕا دا صالحى وخه‌لكێ مالا وى بكوژن، ئينا مه پێغه‌مبه‌رێ خۆ صالح ب سه‌رئێخست، ومه ئه‌و ب خافله‌تى ڤه گرتن وعه‌زابدان، بێى ئه‌و هزرا عه‌زابا مه بكه‌ن يان كاره‌كى بۆ بكه‌ن.
فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ مَكۡرِهِمۡ أَنَّا دَمَّرۡنَٰهُمۡ وَقَوۡمَهُمۡ أَجۡمَعِينَ ﴿٥١﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌رێ خۆ بده دويماهییا غه‌درا ڤان د گه‌ل پێغه‌مبه‌رێ وان صالحى كانێ مه چ ب سه‌رى ئينا؟ مه ئه‌و وملله‌تێ وان هه‌مى تێبرن.
فَتِلۡكَ بُيُوتُهُمۡ خَاوِيَةَۢ بِمَا ظَلَمُوٓاْۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ﴿٥٢﴾
ڤێجا ئه‌وێن هه خانییێن وانه دكاڤلن كه‌س تێدا نينه؛ ژ به‌ر وێ زۆردارییا وان ل خۆ كرى، كو شرك ب خودێ كرى وباوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رێ خۆ نه‌ئيناى. هندى د وێ تێبرنێ دايه نيشانه‌ك ووجه‌ك بۆ وى ملله‌تى هه‌يه يێ پێ ئاگه‌هدار، وئه‌ڤه ڕێبازا مه‌يه د ده‌ر حه‌قا وان دا يێن باوه‌رییێ ب پێغه‌مبه‌ران نه‌ئينن.
وَأَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ﴿٥٣﴾
ومه صالح وئه‌وێن باوه‌رى د گه‌ل دا ئيناى ژ وێ عه‌زابێ ڕزگاركرن يا ب سه‌رێ ثه‌موودییان هاتى، ئه‌وێن ب باوه‌رییا خۆ خۆ ژ عه‌زابا خودێ پاراستى.
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ ﴿٥٤﴾
وتو به‌حسێ لووطى بكه ده‌مێ وى گۆتییه ملله‌تێ خۆ: ئه‌رێ هوين وى كارێ زێده كرێت دكه‌ن وهوين دزانن ئه‌و چه‌ند يێ كرێته؟