قورئانا پیرۆز › سورەتا النمل › ئایەتا ٨٧
سورەتا النمل · ئایەتا ٨٧ ب تەفسیرا کوردی
An-Naml
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَوَقَعَ ٱلۡقَوۡلُ عَلَيۡهِم بِمَا ظَلَمُواْ فَهُمۡ لَا يَنطِقُونَ ﴿٨٥﴾
وگۆتن ب عه‌زابێ ل سه‌ر وان حه‌ق بوو؛ ژ به‌ر زۆردارى ودره‌وپێكرنا وان، ڤێجا وان چو هێجه‌ت نينن پێ باخڤن وبه‌ڕه‌ڤانییێ ژ خۆ بكه‌ن به‌رانبه‌ر وێ عه‌زابا خراب يا ب سه‌رێ وان هاتى.
أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا جَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِيَسۡكُنُواْ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبۡصِرًاۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ﴿٨٦﴾
ئه‌رێ ئه‌وێن هه يێن دره‌و ب ئايه‌تێن مه كرى ما نابينن كو مه شه‌ڤ يا داى دا ئه‌و تێدا ڤه‌حه‌ويێن وبنڤن، ومه ڕۆژ يا داى دا بۆ وان ببته جهێ ديتنێ وبه‌رگه‌ڕيانا ڕزقى؟ هندى د چێكرنا وان دايه نيشانه‌ك هه‌يه بۆ ملله‌ته‌كێ باوه‌رییێ بينت.
وَيَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُۚ وَكُلٌّ أَتَوۡهُ دَٰخِرِينَ ﴿٨٧﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ وێ ڕۆژێ بكه يا ملياكه‌ت تێدا بۆڕییێ لێدده‌ت ڤێجا هه‌چییێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى ژ ترسێن وێ لێدانێ دا دبزديێت، ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ بڤێت و ژ وێ ترسێ بپارێزت، وهه‌مى چێكرى شكه‌ستى وستوخوار دئێنه نك خودايێ خۆ.
وَتَرَى ٱلۡجِبَالَ تَحۡسَبُهَا جَامِدَةٗ وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ ٱلسَّحَابِۚ صُنۡعَ ٱللَّهِ ٱلَّذِيٓ أَتۡقَنَ كُلَّ شَيۡءٍۚ إِنَّهُۥ خَبِيرُۢ بِمَا تَفۡعَلُونَ ﴿٨٨﴾
وتو چيايان دبينى يا ژ ته‌ڤه ئه‌و ل جهێن خۆ ڕادوه‌ستاينه، وئه‌و ب خۆ وه‌سا دچنه ڕێ وه‌كى ئه‌و عه‌ور دچن يێن با وان دهاژۆت، وئه‌ڤه ژ چێكرنا وى خودايییه يێ هه‌مى تشت موكم وباش چێكرين. هندى خودێیه يێ شاره‌زايه ب وى كارێ به‌نییێن وى دكه‌ن، ژ باشى و خرابییان، وئه‌و دێ وان جزا ده‌ت.
مَن جَآءَ بِٱلۡحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيۡرٞ مِّنۡهَا وَهُم مِّن فَزَعٖ يَوۡمَئِذٍ ءَامِنُونَ ﴿٨٩﴾
هه‌چییێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ بێت وته‌وحيدا خودێ وباوه‌رى ئينانا ب وى وكارێ چاك د گه‌ل دا، ئه‌وى خێره‌كا مه‌زن وچێتر بۆ وى ل نك خودێ هه‌يه، كو به‌حه‌شته، وئه‌و ل ڕۆژا بزديانا مه‌زنتر دپشتڕاستن.