قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ١٠٤
سورەتا النساء · ئایەتا ١٠٤ ب تەفسیرا کوردی
An-Nisa
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا كُنتَ فِيهِمۡ فَأَقَمۡتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلۡتَقُمۡ طَآئِفَةٞ مِّنۡهُم مَّعَكَ وَلۡيَأۡخُذُوٓاْ أَسۡلِحَتَهُمۡۖ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلۡيَكُونُواْ مِن وَرَآئِكُمۡ وَلۡتَأۡتِ طَآئِفَةٌ أُخۡرَىٰ لَمۡ يُصَلُّواْ فَلۡيُصَلُّواْ مَعَكَ وَلۡيَأۡخُذُواْ حِذۡرَهُمۡ وَأَسۡلِحَتَهُمۡۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ تَغۡفُلُونَ عَنۡ أَسۡلِحَتِكُمۡ وَأَمۡتِعَتِكُمۡ فَيَمِيلُونَ عَلَيۡكُم مَّيۡلَةٗ وَٰحِدَةٗۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن كَانَ بِكُمۡ أَذٗى مِّن مَّطَرٍ أَوۡ كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓاْ أَسۡلِحَتَكُمۡۖ وَخُذُواْ حِذۡرَكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٗا مُّهِينٗا ﴿١٠٢﴾
وئه‌گه‌ر تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل مه‌يدانا شه‌ڕى بى، وته ڤيا نڤێژێ ل به‌را وان بكه‌ى، بلا كۆمه‌ك ژ وان بۆ نڤێژێ د گه‌ل ته ڕاببن، وبلا ئه‌و چه‌كێ خۆ د گه‌ل خۆ هلگرن، ڤێجا ئه‌گه‌ر ئه‌و چوونه سوجوودێ بلا كۆما دى ل پشت هه‌وه به‌رانبه‌ر دوژمنى ڕابن، وكۆما ئێكێ ركاعه‌تا خۆ يا دووێ دێ خلاس كه‌ن وسلاڤا ملان ڤه‌ده‌ن، پاشى كۆما دى يا ده‌ست ب نڤێژێ نه‌كرى بلا بێت و ل دويڤ ته ركاعه‌تا خۆ يا ئێكێ بكه‌ن، پاشى بلا ئه‌و ب تنێ ركاعه‌تا خۆ يا دووێ تمام بكه‌ن، وبلا ئه‌و ژ دوژمنێ خۆ دهشيار بن وچه‌كێ خۆ هلگرن. ئه‌وێن كافرى ب دينێ خودێ كرى حه‌ز دكه‌ن ئه‌گه‌ر هوين ژ چه‌ك وخوارنا خۆ بێ ئاگه‌هـ بمينن وغافل ببن؛ دا ئه‌و دژواره هيرشه‌كێ ب ئێكجارى بكه‌نه سه‌ر هه‌وه وهه‌وه ببرينن، وهنگى چو گونه‌هـ ل سه‌ر هه‌وه نينه ئه‌گه‌ر ته‌نگاڤییه‌ك ژ بارانێ گه‌هشتبته هه‌وه، يان هوين دنه‌خۆش بن، كو هوين چه‌كێ خۆ بدانن، د گه‌ل هشيارییێ. هندى خودێیه بۆ كافرێن ب دينێ خۆ عه‌زابه‌كا وان بشكێنت وڕه‌زيل بكه‌ت ئاماده‌كرییه.
فَإِذَا قَضَيۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ قِيَٰمٗا وَقُعُودٗا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمۡۚ فَإِذَا ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا ﴿١٠٣﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر هه‌وه نڤێژ كر، هوين ل هه‌مى حالێن خۆ خودێ ل بيرا خۆ بينن، وئه‌گه‌ر ترس نه‌ما هوين نڤێژێ ب تمامى بكه‌ن، وته‌خسيرییێ تێدا نه‌كه‌ن، چونكى ئه‌و ل هنده‌ك ده‌مێن ده‌سنيشانكرى د شريعه‌تى دا يا هاتییه واجبكرن.
وَلَا تَهِنُواْ فِي ٱبۡتِغَآءِ ٱلۡقَوۡمِۖ إِن تَكُونُواْ تَأۡلَمُونَ فَإِنَّهُمۡ يَأۡلَمُونَ كَمَا تَأۡلَمُونَۖ وَتَرۡجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرۡجُونَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿١٠٤﴾
وهوين د شه‌ڕ وداخوازكرنا دوژمنێ خۆ دا لاواز نه‌بن، ئه‌گه‌ر هوين ژ كرنا شه‌ڕى وتشتێ ب دويڤ دا دئێت دئێشن، دوژمنێ هه‌وه ژى گه‌له‌ك ژێ دئێشن، د گه‌ل هندێ ژى ئه‌و شه‌ڕێ هه‌وه به‌س ناكه‌ن، ڤێجا هوين فه‌رترن كو شه‌ڕێ وان به‌س نه‌كه‌ن، ژ به‌ر وێ هيڤییا خێر وسه‌ركه‌فتن وپشته‌ڤانییێ يا هوين دخوازن، وئه‌و وێ هيڤییێ ناخوازن، وخودێ ب هه‌مى حالێن هه‌وه يێ پڕزانا بوويه، و د كار وڕێڤه‌برنا خۆ دا يێ كاربنه‌جهـ بوويه.
إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِتَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ بِمَآ أَرَىٰكَ ٱللَّهُۚ وَلَا تَكُن لِّلۡخَآئِنِينَ خَصِيمٗا ﴿١٠٥﴾
هندى ئه‌مين مه قورئان ب ڕاستییێ بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هنارتییه؛ دا تو ب وێ يا خودێ بۆ ته ب وه‌حى ئينايه خوارێ ونيشا ته داى فه‌رماندارییێ د ناڤبه‌را مرۆڤان دا بكه‌ى، ڤێجا تو بۆ وان يێن -ب ڤه‌شارتنا حه‌قییێ- خيانه‌ت ل خۆ كرى د وێ گۆتنێ دا يا ئه‌و پێ هه‌ڤڕكییا ته دكه‌ن نه‌به پشته‌ڤان.
وَٱسۡتَغۡفِرِ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا ﴿١٠٦﴾
وتو د هه‌مى حالێن خۆ دا داخوازا ژێبرنا گونه‌هان ژ خودێ بكه، هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبربوويه بۆ وى يێ داخوازا قه‌نجییا وى بكه‌ت، ويێ دلۆڤانكار بوويه ب وى.