قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ١١٢
سورەتا النساء · ئایەتا ١١٢ ب تەفسیرا کوردی
An-Nisa
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَن يَعۡمَلۡ سُوٓءًا أَوۡ يَظۡلِمۡ نَفۡسَهُۥ ثُمَّ يَسۡتَغۡفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا ﴿١١٠﴾
وههچییێ قهستا كارهكێ خراب وكرێت بكهت، يان ب كرنا تشتهكێ دژى حوكمێ خودێ وشريعهتێ وى زۆردارییێ ل خۆ بكهت، پاشى ب پهشێمانى ڤه ل خودێ بزڤڕت، وداخوازا ژێبرنێ وڤهشارتنا گونههێ بۆ خۆ ژێ بكهت، ئهو دێ خودێ بينت باش گونههـ ژێبره بۆ وى، ويێ دلۆڤانكاره ب وى.
وَمَن يَكۡسِبۡ إِثۡمٗا فَإِنَّمَا يَكۡسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا ﴿١١١﴾
وههچییێ ژ قهستا گونهههكێ بكهت ئهو ههما زيانێ ل خۆ ب تنێ دكهت، وخودێ ب ڕاستییا كارێ بهنییێن خۆ يێ پڕزانا بوويه، و د وى حوكمى دا يێ ئهو د ناڤبهرا وان دكهت يێ كاربنهجهـ بوويه.
وَمَن يَكۡسِبۡ خَطِيٓـَٔةً أَوۡ إِثۡمٗا ثُمَّ يَرۡمِ بِهِۦ بَرِيٓـٔٗا فَقَدِ ٱحۡتَمَلَ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا ﴿١١٢﴾
وههچییێ بێ دهستى خهلهتییهكێ بكهت، يان ژ قهستا گونهههكێ بكهت پاشى گونهها خۆ بهاڤێته سهر كهسهكێ بێ گونههـ ، ئهو وى درهو وگونهههكا ئاشكهرا هلگرت.
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكَ وَرَحۡمَتُهُۥ لَهَمَّت طَّآئِفَةٞ مِّنۡهُمۡ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡۖ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَيۡءٖۚ وَأَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمۡ تَكُن تَعۡلَمُۚ وَكَانَ فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكَ عَظِيمٗا ﴿١١٣﴾
وئهگهر نه ژ بهر هندێ با كو خودێ منهت ل ته -ئهى پێغهمبهر- كرییه، و ب قهنجییا پێغهمبهرينییێ دلۆڤانى ب ته برییه، و ب وێ وهحییا بۆ ته هنارتى تو پاراستى، كۆمهك ژ وان يێن خيانهت ل خۆ كرى دا ته ژ ڕێكا حهقییێ تهحسينن، وئهو ب وێ چهندێ ژ خۆ پێڤهتر كهسێ ناتهحسينن، و ژ بهر پاراستنا خودێ بۆ ته ئهو نهشێن ب تشتهكى زيانێ بگههيننه ته، وخودێ قورئان وئهو سوننهتا وێ ئاشكهرا بكهت بۆ ته هنارت، وبهرێ ته دا زانينا وى تشتێ ته بهرێ نهدزانى، وئهو قهنجییا خودێ ب تايبهتى دايه ته تشتهكێ مهزن بوويه.
۞لَّا خَيۡرَ فِي كَثِيرٖ مِّن نَّجۡوَىٰهُمۡ إِلَّا مَنۡ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوۡ مَعۡرُوفٍ أَوۡ إِصۡلَٰحِۭ بَيۡنَ ٱلنَّاسِۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ ٱبۡتِغَآءَ مَرۡضَاتِ ٱللَّهِ فَسَوۡفَ نُؤۡتِيهِ أَجۡرًا عَظِيمٗا ﴿١١٤﴾
چو مفا د گهلهك ژ وێ ئاخفتنێ دا نينه يا مرۆڤ ب نهێنى ڤه پێ د گهل ئێك ودو دئاخڤن، ئهو تێ نهبت ئهگهر ئهو ئاخفتن ئاخفتنهك بت داخواز پێ دانا خێرێ، يان گۆتنهكا باش، يان پێكئينانا د ناڤبهرا مرۆڤان دا بت، وههچییێ وان كاران پێخهمهت ڕازيبوونا خودێ بكهت، ئهوى ئهم دێ جزایهكێ مهزن وبهرفرههـ دهينێ.