قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ١٢٥
سورەتا النساء · ئایەتا ١٢٥ ب تەفسیرا کوردی
An-Nisa
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَّيۡسَ بِأَمَانِيِّكُمۡ وَلَآ أَمَانِيِّ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِۗ مَن يَعۡمَلۡ سُوٓءٗا يُجۡزَ بِهِۦ وَلَا يَجِدۡ لَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرٗا ﴿١٢٣﴾
ئه‌ڤ قه‌نجییا مه‌زن ب وان خوزییان نائێته ده‌ستى يێن هوين ڕادهێلن گه‌لى موسلمانان، ونه ب وان خوزییان يێن خودانێن كيتابێ ژ جوهى وفه‌لان ڕادهێلن، به‌لكى ب باوه‌رییا دورست ب خودێ وكرنا وان چاكییێن ئه‌و ژێ ڕازى دئێته ده‌ستى. وهه‌چییێ كاره‌كێ خراب بكه‌ت ئه‌و دێ پێ ئێته جزادان، و ژ خودێ پێڤه‌تر ئه‌و چو سه‌ركاران بۆ خۆ نابينت كارێ وى ب ڕێڤه ببه‌ت، وچو پشته‌ڤانان ژى بۆ خۆ نابينت كو به‌ڕه‌ڤانییێ ژێ بكه‌ن، وخرابییا عه‌زابێ ژێ بده‌نه پاش.
وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ مِن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ وَلَا يُظۡلَمُونَ نَقِيرٗا ﴿١٢٤﴾
وهه‌چییێ تشته‌كى ژ كارێن چاك بكه‌ت، نێر بت يان مێ بت، وئه‌و ب خودێ و ب وێ حه‌قییا وى ئينايه خوارێ يێ خودان باوه‌ر بت ، ئه‌و ئه‌ون يێن خودێ وان دكه‌ته د به‌حه‌شتێ دا جهێ خۆشییا به‌رده‌وام، وتشته‌ك ژ خێرا كريارێن وان ژ وان نائێته كێمكرن، ئه‌گه‌ر خۆ هندى وێ كونكێ بت ئه‌وا د به‌ركێ خورمێ دا.
وَمَنۡ أَحۡسَنُ دِينٗا مِّمَّنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحۡسِنٞ وَٱتَّبَعَ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِيمَ حَنِيفٗاۗ وَٱتَّخَذَ ٱللَّهُ إِبۡرَٰهِيمَ خَلِيلٗا ﴿١٢٥﴾
دينێ كه‌سێ ژ يێ وى باشتر نينه يێ ب دلى وله‌شى خۆ ب ده‌ست خودێ ب تنێ ڤه به‌رداى، وئه‌و يێ قه‌نجيكار بت، ودويكه‌فتنا دينێ ئيبراهيمى وشريعه‌تێ وى كر بت، وخۆ ژ باوه‌رییێن خراب وشريعه‌تێن نه‌حه‌ق دابته پاش. وخودێ ئيبراهيم سلاڤ لێ بن ب دورستى بۆ خۆ ژ ناڤبه‌را به‌نییێن خۆ ژێ گرتبوو وكربوو خۆشتڤییێ خۆ. وئه‌ڤ ئايه‌ته سالۆخه‌تێ خۆشتڤينییێ كو بلندترين ده‌ره‌جا ڤيانێيه، وسالۆخه‌تێ ژێگرتنێ بۆ خودێ بنه‌جهـ دكه‌ت.
وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٖ مُّحِيطٗا ﴿١٢٦﴾
وهه‌ر تشته‌كێ ل گه‌ردوونى هه‌ى ژ چێكرییان يێ خودێیه، وملك هه‌مى يێ وى ب تنێیه. وخودێ دۆر ل هه‌ر تشته‌كى گرتییه، چو تشته‌ك ژ كارێ به‌نییێن وى ل به‌ر وى به‌رزه نابت.
وَيَسۡتَفۡتُونَكَ فِي ٱلنِّسَآءِۖ قُلِ ٱللَّهُ يُفۡتِيكُمۡ فِيهِنَّ وَمَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ فِي يَتَٰمَى ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِي لَا تُؤۡتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرۡغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَٱلۡمُسۡتَضۡعَفِينَ مِنَ ٱلۡوِلۡدَٰنِ وَأَن تَقُومُواْ لِلۡيَتَٰمَىٰ بِٱلۡقِسۡطِۚ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِهِۦ عَلِيمٗا ﴿١٢٧﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر خه‌لك ژ ته دخوازن كو تو وێ بۆ وان ئاشكه‌را بكه‌ى د ده‌ر حه‌قا ئه‌حكامێن ژنان دا يێ تێگه‌هشتنا وى ل به‌ر وان ئاسێ بووى، تو بێژه: خودێ مه‌سه‌لا وان بۆ هه‌وه ئاشكه‌را دكه‌ت، ووێ يا د كيتابێ دا بۆ هه‌وه دئێته خواندن د ده‌رحه‌قا ژنێن ئێتيم دا يێن كو ئه‌وا بۆ وان هاتییه نڤيسين ژ مه‌هرى وميراتى هوين ناده‌نێ، وهوين دلێ خۆ دبه‌نه ماره‌كرنا وان، وخودێ مه‌سه‌لا لاوازان ژ زارۆكان بۆ هه‌وه ئاشكه‌را دكه‌ت، وكو واجبه هوين ب دادییێ وبێ سته‌م ب كارێ ئێتيمان ڕاببن. وهه‌ر خێره‌كا هوين بكه‌ن خودێ يێ پێ زانايه، تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت.