ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ١٥١

سورەتا النساء · ئایەتا ١٥١ ب تەفسیرا کوردی

An-Nisa

  • مەدینێ
  • ١٧٦ ئایەت
  • جوز ٤–٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. إِن تُبۡدُواْ خَيۡرًا أَوۡ تُخۡفُوهُ أَوۡ تَعۡفُواْ عَن سُوٓءٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوّٗا قَدِيرًا ﴿١٤٩﴾

    خودێ ڕێ بۆ لێبۆرينێ خۆش كر وبه‌رێ مه‌ دايێ كو خودان باوه‌ر: يان دێ خێرێ ئاشكه‌را كه‌ت، يان دێ ڤه‌شێرت، هه‌ر وه‌سا د گه‌ل گه‌هاندنا نه‌خۆشییێ، يان ئه‌و دێ وێ ئاشكه‌را كه‌ت ده‌مێ تۆلا خۆ ژ وى دستينت يێ نه‌خۆشى گه‌هاندییێ، يان دێ لێ بۆرت، ولێبۆرين باشتره‌؛ چونكى هندى خودێیه‌ ژ سالۆخه‌تێن وییه‌ ئه‌و ل به‌نییێن خۆ ناگرت هه‌ر چه‌نده‌ ئه‌و دشێته‌ وان ژى.

  2. إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡفُرُونَ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُواْ بَيۡنَ ٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيَقُولُونَ نُؤۡمِنُ بِبَعۡضٖ وَنَكۡفُرُ بِبَعۡضٖ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُواْ بَيۡنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا ﴿١٥٠﴾

    هندى ئه‌ون يێن ب خودێ و پێغه‌مبه‌رێن وى كافربووين ژ جوهى وفه‌لان، ووان دڤێت د ناڤبه‌را خودێ وپێغه‌مبه‌رێن وى دا ژێك جودا بكه‌ن، كو باوه‌رییێ ب خودێ بينن به‌لێ وان پێغه‌مبه‌رێن وى هنارتين دره‌وين ده‌ربێخن، يان ژى باوه‌رییێ ب هنده‌ك پێغه‌مبه‌ران بينن و ب هنده‌كان نه‌ئينن، و ژ دره‌و بێژن: هنده‌ك پێغه‌مبه‌ران دره‌و ژ كيسێ خودايێ خۆ كرينه‌، ووان دڤێت ڕێكه‌كێ بۆ وێ سه‌رداچوونا وان ژ نك خۆ ئينايه‌ ده‌رێ ونوى ده‌رێخستى بۆ خۆ بگرن.

  3. أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَٰفِرُونَ حَقّٗاۚ وَأَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابٗا مُّهِينٗا ﴿١٥١﴾

    ئه‌وێن هه‌نه‌ كافرێن ب ڕاستى ودورستى، ومه‌ بۆ كافران عه‌زابه‌كا ئه‌و پێ بشكێن وڕه‌زيل ببن ئاماده‌كرییه‌.

  4. وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَلَمۡ يُفَرِّقُواْ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ أُوْلَـٰٓئِكَ سَوۡفَ يُؤۡتِيهِمۡ أُجُورَهُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا ﴿١٥٢﴾

    وئه‌وێن باوه‌رى ب ته‌وحيدا خودێ ئيناى، وباوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رينییا پێغه‌مبه‌رێن وى هه‌مییان ئيناى، وچو جودايى نه‌ئێخستییه‌ ناڤبه‌را وان، وكار ب شريعه‌تێ خودێ كرى، ئه‌وێن هه‌ پاشى خودێ خێر وجزايێ وان دێ ده‌تێ سه‌را باوه‌رى ئينانا وان ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێن وى. وخودێ باش گونه‌هـ ژێبرێ دلۆڤانكار بوويه‌ ب به‌نییێن خۆ.

  5. يَسۡـَٔلُكَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيۡهِمۡ كِتَٰبٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِۚ فَقَدۡ سَأَلُواْ مُوسَىٰٓ أَكۡبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓاْ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهۡرَةٗ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلۡمِهِمۡۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ فَعَفَوۡنَا عَن ذَٰلِكَۚ وَءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا ﴿١٥٣﴾

    ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر جوهى پسيارا موعجيزه‌یه‌كا وه‌كى يا مووسایى ژ ته‌ دكه‌ن؛ دا ڕاستییا گۆتنا ته‌ بۆ وان ئاشكه‌را ببت: كو تو كيتابه‌كا نڤێسى بۆ وان ژ نك خودێ بينییه‌ خوارێ ، وه‌كى مووسایى ده‌پ (ئه‌لواح) بۆ وان ژ نك خودێ ئيناين، وتو ژ ڤێ چه‌ندێ مه‌نده‌هۆش نه‌به‌، باپيرێن وان پسياره‌كا ژ ڤێ مه‌زنتر ژ مووسایى كربوو: وان داخواز ژێ كربوو ئه‌و خودێ ئاشكه‌را نيشا وان بده‌ت، ئينا ژ به‌ر زۆردارییا وان ل خۆ كرى كو ئه‌و تشت خواستى يێ نه‌ مافێ وان بت، ئه‌و دلگرتى بوون وكه‌فتن. پاشى پشتى خودێ ئه‌و زێندى كرينه‌ڤه‌، ووان ئه‌و نيشانێن ئاشكه‌را ل سه‌ر ده‌ستێ مووسایى ديتين يێن شركێ پويچ دكه‌ن، وان ژ بلى خودێ په‌رستنا گۆلكێ كر، ئينا ژ به‌ر تۆبا وان مه‌ ل وان نه‌گرت، ومه‌ هێجه‌ته‌كا مه‌زن دا مووسایى ڕاستییا پێغه‌مبه‌رينییا وى بنه‌جهـ دكر.