قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ١٥٤
سورەتا النساء · ئایەتا ١٥٤ ب تەفسیرا کوردی
An-Nisa
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَلَمۡ يُفَرِّقُواْ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ أُوْلَـٰٓئِكَ سَوۡفَ يُؤۡتِيهِمۡ أُجُورَهُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا ﴿١٥٢﴾
وئه‌وێن باوه‌رى ب ته‌وحيدا خودێ ئيناى، وباوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رينییا پێغه‌مبه‌رێن وى هه‌مییان ئيناى، وچو جودايى نه‌ئێخستییه ناڤبه‌را وان، وكار ب شريعه‌تێ خودێ كرى، ئه‌وێن هه پاشى خودێ خێر وجزايێ وان دێ ده‌تێ سه‌را باوه‌رى ئينانا وان ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێن وى. وخودێ باش گونه‌هـ ژێبرێ دلۆڤانكار بوويه ب به‌نییێن خۆ.
يَسۡـَٔلُكَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيۡهِمۡ كِتَٰبٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِۚ فَقَدۡ سَأَلُواْ مُوسَىٰٓ أَكۡبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓاْ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهۡرَةٗ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلۡمِهِمۡۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ فَعَفَوۡنَا عَن ذَٰلِكَۚ وَءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا ﴿١٥٣﴾
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر جوهى پسيارا موعجيزه‌یه‌كا وه‌كى يا مووسایى ژ ته دكه‌ن؛ دا ڕاستییا گۆتنا ته بۆ وان ئاشكه‌را ببت: كو تو كيتابه‌كا نڤێسى بۆ وان ژ نك خودێ بينییه خوارێ ، وه‌كى مووسایى ده‌پ (ئه‌لواح) بۆ وان ژ نك خودێ ئيناين، وتو ژ ڤێ چه‌ندێ مه‌نده‌هۆش نه‌به، باپيرێن وان پسياره‌كا ژ ڤێ مه‌زنتر ژ مووسایى كربوو: وان داخواز ژێ كربوو ئه‌و خودێ ئاشكه‌را نيشا وان بده‌ت، ئينا ژ به‌ر زۆردارییا وان ل خۆ كرى كو ئه‌و تشت خواستى يێ نه مافێ وان بت، ئه‌و دلگرتى بوون وكه‌فتن. پاشى پشتى خودێ ئه‌و زێندى كرينه‌ڤه، ووان ئه‌و نيشانێن ئاشكه‌را ل سه‌ر ده‌ستێ مووسایى ديتين يێن شركێ پويچ دكه‌ن، وان ژ بلى خودێ په‌رستنا گۆلكێ كر، ئينا ژ به‌ر تۆبا وان مه ل وان نه‌گرت، ومه هێجه‌ته‌كا مه‌زن دا مووسایى ڕاستییا پێغه‌مبه‌رينییا وى بنه‌جهـ دكر.
وَرَفَعۡنَا فَوۡقَهُمُ ٱلطُّورَ بِمِيثَٰقِهِمۡ وَقُلۡنَا لَهُمُ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُلۡنَا لَهُمۡ لَا تَعۡدُواْ فِي ٱلسَّبۡتِ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا ﴿١٥٤﴾
ومه چيايێ طوورى ڕاكره هنداڤى سه‌رێ وان ده‌مێ وان پێگيرى ب وێ په‌يمانا موكم نه‌كرى يا وان داى، كو ئه‌و كارى ب ئه‌حكامێن ته‌وراتێ بكه‌ن، ومه فه‌رمان ل وان كر ئه‌و ب سوجده ڤه د ده‌رگه‌هێ (به‌يتولمه‌قدسێ) ڕا بچن، ئينا ئه‌وان خۆ ل سه‌ر پشتێ خشانده د ژۆرڤه، ومه فه‌رمان ل وان كر كو ئه‌و ل ڕۆژا شه‌نبییێ ب كرنا نێچيرێ ته‌عداییێ نه‌كه‌ن، به‌لێ وان ته‌عدايى كر وئه‌و چوونه نێچيرێ، ومه په‌يمانه‌كا موكم ژ وان وه‌رگرت، به‌لێ وان ئه‌و په‌يمان شكاند.
فَبِمَا نَقۡضِهِم مِّيثَٰقَهُمۡ وَكُفۡرِهِم بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَقَتۡلِهِمُ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖ وَقَوۡلِهِمۡ قُلُوبُنَا غُلۡفُۢۚ بَلۡ طَبَعَ ٱللَّهُ عَلَيۡهَا بِكُفۡرِهِمۡ فَلَا يُؤۡمِنُونَ إِلَّا قَلِيلٗا ﴿١٥٥﴾
ڤێجا ژ به‌ر شكاندا وان بۆ په‌يمانان وكوفرا وان ب ئايه‌تێن خودێ يێن ڕاستگۆيیا پێغه‌مبه‌رێن وى ئاشكه‌را دكه‌ن، وكوشتنا وان بۆ پێغه‌مبه‌ران ژ زۆردارى وته‌عدايى، وگۆتنا وان: دلێن مه دپێچاينه له‌و ئه‌م د گۆتنا ته ناگه‌هين، وئه‌و ب خۆ ژ به‌ر كوفرا وان خودێ دلێن وان يێن خه‌تم كرين ڤێجا ئه‌و باوه‌ریێ نائينن كێمه‌كا بێ مفا تێ نه‌بت، ژ به‌ر ڤێ چه‌ندێ مه له‌عنه‌ت ل وان كر.
وَبِكُفۡرِهِمۡ وَقَوۡلِهِمۡ عَلَىٰ مَرۡيَمَ بُهۡتَٰنًا عَظِيمٗا ﴿١٥٦﴾
هه‌ر وه‌سا مه له‌عنه‌ت ل وان كر ژ به‌ر كوفر وبێ به‌ختییا وان ب دويڤ مه‌ريه‌مێ ڤه‌ناى ده‌مێ كرێتى بۆ پالداى، وئه‌و ژ وێ چه‌ندێ يا پاقژ بوو.