ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ٤

سورەتا النساء · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی

An-Nisa

  • مەدینێ
  • ١٧٦ ئایەت
  • جوز ٤–٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَءَاتُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰٓ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَتَبَدَّلُواْ ٱلۡخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِۖ وَلَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَهُمۡ إِلَىٰٓ أَمۡوَٰلِكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبٗا كَبِيرٗا ﴿٢﴾

    وئه‌و ئێتيمێن ل بن ده‌ستێن هه‌وه‌ یێن بابێن وان مرین وهێشتا بالغ نه‌بووین، ئه‌گه‌ر بالغ بوون -وهوین سه‌ركارێن وان بن- هوين مالێ وان بده‌نه‌ ڤێ، ئه‌گه‌ر هه‌وه‌ ديت ئه‌و دێ شێن مالێ خۆ پارێزن، وهوين مالێ وان يێ باش بۆ خۆ نه‌به‌ن، ومالێ خۆ يێ خراب بداننه‌ جهێ وى، وهوين مالێ وان نه‌كه‌نه‌ د ناڤ مالێ خۆ دا؛ دا ب وێ هێجه‌تێ مالێ وان بخۆن. هندى ئه‌وه‌ يێ وێ چه‌ندێ بكه‌ت ئه‌و وى گونه‌هه‌كا مه‌زن كر.

  2. وَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تُقۡسِطُواْ فِي ٱلۡيَتَٰمَىٰ فَٱنكِحُواْ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ مَثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۖ فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تَعۡدِلُواْ فَوَٰحِدَةً أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَعُولُواْ ﴿٣﴾

    وئه‌گه‌ر هوين ترسیان كو دادیێ د ده‌رحه‌قا وان ئێتيمێن كچ دا نه‌كه‌ن يێن ل بن ده‌ستێ هه‌وه‌، كو هوين مارا وان وه‌كى يا ژنێن دى نه‌ده‌نێ، هوين وان بهێلن وماره‌ نه‌كه‌ن، ويا هه‌وه‌ بڤێت ژ ژنێن دى هوين ماره‌ بكه‌ن: دووان يان سێیان يان چاران، ژ خۆ ئه‌گه‌ر هوين ترسیان دادیێ د ناڤبه‌را وان دا نه‌كه‌ن، هوين ب ئێكا ب تنێ ڕازى ببن، يان ب ئه‌وان جارییێن د ده‌ست هه‌وه‌ دا. وئه‌ڤ شریعه‌ته‌ یێ من بۆ هه‌وه‌ داناى نێزيكتره‌ كو هوين زۆرییێ وته‌عداییێ نه‌كه‌ن.

  3. وَءَاتُواْ ٱلنِّسَآءَ صَدُقَٰتِهِنَّ نِحۡلَةٗۚ فَإِن طِبۡنَ لَكُمۡ عَن شَيۡءٖ مِّنۡهُ نَفۡسٗا فَكُلُوهُ هَنِيٓـٔٗا مَّرِيٓـٔٗا ﴿٤﴾

    وهوين -گه‌لى مێران- مارا ژنان بده‌نێ، وئه‌و دانه‌كا فه‌ره‌ ل سه‌ر هه‌وه‌، ودڤێت يا ب دلێ هه‌وه‌ بت. ڤێجا ئه‌گه‌ر وان -ب دلێ خۆ- تشته‌ك ژ وى مه‌هرى دا هه‌وه‌، هوين وى وه‌ربگرن، وبخۆن، چونكى ئه‌و بۆ هه‌وه‌ يێ حه‌لال وپاقژه‌.

  4. وَلَا تُؤۡتُواْ ٱلسُّفَهَآءَ أَمۡوَٰلَكُمُ ٱلَّتِي جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمۡ قِيَٰمٗا وَٱرۡزُقُوهُمۡ فِيهَا وَٱكۡسُوهُمۡ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا ﴿٥﴾

    وهوين -گه‌لى سه‌ركاران- مالێ وان ژن ومێر وزارۆكان ئه‌وێ د بن ده‌ستێ هه‌وه‌ ڤه‌ نه‌ده‌نه‌ڤێ، ئه‌گه‌ر هه‌وه‌ زانى ئه‌و دێ وى پويچ كه‌ن و د ڕێكێن بێ وج دا خه‌رج كه‌ن، وئه‌ڤ ماله‌يه‌ يێ ژيانا مرۆڤان پێ ب ڕێڤه‌ دچت، وهوين ژ وى مالى ڕزقێ وان بده‌ن ووان ب جلك بێخن، وگۆتنه‌كا باش وقه‌نج بێژنه‌ وان و د گه‌ل وان ب ڕه‌وشت بن.

  5. وَٱبۡتَلُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُواْ ٱلنِّكَاحَ فَإِنۡ ءَانَسۡتُم مِّنۡهُمۡ رُشۡدٗا فَٱدۡفَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَأۡكُلُوهَآ إِسۡرَافٗا وَبِدَارًا أَن يَكۡبَرُواْۚ وَمَن كَانَ غَنِيّٗا فَلۡيَسۡتَعۡفِفۡۖ وَمَن كَانَ فَقِيرٗا فَلۡيَأۡكُلۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِذَا دَفَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡ فَأَشۡهِدُواْ عَلَيۡهِمۡۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبٗا ﴿٦﴾

    وهوين وان ئێتيمێن ل بن ده‌ستێ خۆ بجه‌ڕبينن؛ دا بزانن كانێ ئه‌و دێ شێن ته‌صه‌رفێ د مالێ خۆ دا كه‌ن یان نه‌، حه‌تا ئه‌گه‌ر ئه‌و گه‌هشتنه‌ ژییێ بالغبوونێ، وهه‌وه‌ ديت ئه‌و دديندارن، ودێ شێن مالێ خۆ پارێزن، هوين مالێ وان بده‌نه‌ ڤێ، وهوين ته‌عداییێ لێ نه‌كه‌ن كو هوین مالێ وان د ڕێكێن بێ مفا دا خه‌رج بكه‌ن؛ دا زوى مالێ وان بخۆن هێشتا ئه‌و مه‌زن نه‌بووين و ژ هه‌وه‌ وه‌رنه‌گرتى. وهه‌چییێ ژ هه‌وه‌ يێ ده‌وله‌مه‌ند بت بلا خۆ ژ مالێ وان بده‌ته‌ پاش، وچويێ ژێ نه‌خۆت، وهه‌چییێ هه‌ژار بت بلا هندى هه‌وجه‌يیا خۆ ل ده‌مێ پێتڤى بخۆت. وئه‌گه‌ر هه‌وه‌ زانى كو ئه‌و پشتى بالغبوونێ دێ شێن مالێ خۆ پارێزن، هوين مالێ وان ب ئاماده‌بوونا شاهدان بده‌نه‌ ڤێ؛ دا مالێ وان ب دورستى بگه‌هتێ، ودا ئه‌و حاشاتییێ نه‌كه‌ن كو مالێ وان نه‌گه‌هشتیێ. وتێرا هه‌وه‌ هه‌يه‌ كو خودێ شاهده‌ ل سه‌ر هه‌وه‌، وئه‌و حسێبێ ل سه‌ر كارێ هه‌وه‌ دێ د گه‌ل هه‌وه‌ كه‌ت.