قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ٤١
سورەتا النساء · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی
An-Nisa
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَاذَا عَلَيۡهِمۡ لَوۡ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقَهُمُ ٱللَّهُۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِهِمۡ عَلِيمًا ﴿٣٩﴾
وما دێ چ زيان گه‌هته وان ئه‌گه‌ر وان باوه‌رى ب خودێ وڕۆژا دويماهییێ ئينابا ووان ب دله‌كێ پاقژ وصافى ژ وێ يا خودێ دايێ خه‌رج كربا، وخودێ ب وان و ب كريارێن وان يێ پڕزانايه، ودێ وان سه‌را وێ چه‌ندێ جزاده‌ت.
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظۡلِمُ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖۖ وَإِن تَكُ حَسَنَةٗ يُضَٰعِفۡهَا وَيُؤۡتِ مِن لَّدُنۡهُ أَجۡرًا عَظِيمٗا ﴿٤٠﴾
هندى خودێیه ته‌مه‌ت دندكه‌كا هوير ژى خێرا كه‌سێ ژێ كێم ناكه‌ت، خو ئه‌گه‌ر سه‌نگێ باشییا وى ته‌مه‌ت زه‌رره‌كێ بت خودێ دێ بۆ وى مه‌زن وزێده كه‌ت، و ژ قه‌نجییا خۆ هێشتا ئه‌و دێ ده‌تێ، و ژ نك خۆ خێره‌كا مه‌زن كو به‌حه‌شته دێ ده‌تێ.
فَكَيۡفَ إِذَا جِئۡنَا مِن كُلِّ أُمَّةِۭ بِشَهِيدٖ وَجِئۡنَا بِكَ عَلَىٰ هَـٰٓؤُلَآءِ شَهِيدٗا ﴿٤١﴾
ڤێجا حالێ مرۆڤان ل ڕۆژا قيامه‌تێ دێ چاوا بت، ئه‌گه‌ر خودێ ژ هه‌ر ملله‌ته‌كى پێغه‌مبه‌ره‌ك ئينا دا شاهده‌ییێ ل سه‌ر وان بده‌ت ب وى تشتێ وان كرى، وئه‌گه‌ر وى تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئيناى دا ببییه شاهد ل سه‌ر ئوممه‌تا خۆ، كو ته په‌ياما خودايێ خۆ گه‌هاندبوو وان؟
يَوۡمَئِذٖ يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَعَصَوُاْ ٱلرَّسُولَ لَوۡ تُسَوَّىٰ بِهِمُ ٱلۡأَرۡضُ وَلَا يَكۡتُمُونَ ٱللَّهَ حَدِيثٗا ﴿٤٢﴾
ڕۆژا ئه‌و چه‌نده چێ دبت، ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ نه‌ئيناى وگوهدارییا پێغه‌مبه‌رى نه‌كرى و ل دويڤ ڕێكا وى نه‌چووين، هيڤى دكه‌ن كو خودێ وان ب عه‌ردى ڤه ڕاست كه‌ت، وئه‌و ببنه ئاخ، دا ڕانه‌بنه ڤه، وئه‌و نه‌شێن تشته‌كێ خۆ ل خودێ ڤه‌شێرن؛ چونكى خودێ خه‌تم يا ل ده‌ڤێن وان داى، و له‌شێ وان شاهده‌يى ل سه‌ر وان يا داى ب وى تشتێ وان كرى.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقۡرَبُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمۡ سُكَٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعۡلَمُواْ مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغۡتَسِلُواْۚ وَإِن كُنتُم مَّرۡضَىٰٓ أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوۡ جَآءَ أَحَدٞ مِّنكُم مِّنَ ٱلۡغَآئِطِ أَوۡ لَٰمَسۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمۡ تَجِدُواْ مَآءٗ فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدٗا طَيِّبٗا فَٱمۡسَحُواْ بِوُجُوهِكُمۡ وَأَيۡدِيكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ﴿٤٣﴾
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكار ب شریعه‌تێ وى كرى، ده‌مێ هوين دمه‌ست بن هوين نێزيكى نڤێژێ نه‌بن؛ دا هوین بزانن كانێ هوين چ دبێژن، (وئه‌ڤه هنگى بوو ده‌مێ هێشتا مه‌ى ب ئێكجارى حه‌رام نه‌بووى) وهوين ل ده‌مێ بێ نڤێژییێ نێزيكى نڤێژێ وجهێن كرنا نڤێژان كو مزگه‌فتن نه‌بن، حه‌تا هوين خۆ بشۆن، ئه‌و تێ نه‌بت يێ تێ ببۆرت و ژ ده‌رگه‌هه‌كى ده‌رباز ببته ئێكێ دى. وئه‌گه‌ر هوين د نه‌خۆشییه‌كا وه‌سا دا بن كو هوين نه‌شێن ئاڤێ ب كاربينن، يان هوين ڕێڤنگ بن، يان ده‌سنڤێژا ئێك ژ هه‌وه هات، يان هوين چوونه نڤينا خۆ، وهه‌وه ئاڤ نه‌ديت، هوين قه‌ستا ئاخه‌كا پاقژ بكه‌ن، دێمێن خۆ وده‌ستێن خۆ پێ ڤه‌مالن (مه‌سحێ بكه‌ن). هندى خودێیه يێ لێنه‌گره بۆ هه‌وه، وئه‌و گونه‌هێن هه‌وه ژێ دبه‌ت.