قورئانا پیرۆز › سورەتا النور › ئایەتا ١٢
سورەتا النور · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
An-Nur
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ ﴿١٠﴾
وئه‌گه‌ر ڕه‌حما خودێ وقه‌نجییا وى ل سه‌ر هه‌وه نه‌با -گه‌لی خودان باوه‌ران- كو وى ئه‌ڤ شريعه‌ته بۆ ژن ومێران داناى، ئه‌و دا ب سه‌رێ وان ئێت يا وان نفرين پێ ل خۆ كرى، وهندى خودێیه تۆبه‌وه‌رگرێ وى يى يێ تۆبه بكه‌ت ژ به‌نییێن وى، و د شريعه‌تێ خۆ دا يێ كاربنه‌جهه.
إِنَّ ٱلَّذِينَ جَآءُو بِٱلۡإِفۡكِ عُصۡبَةٞ مِّنكُمۡۚ لَا تَحۡسَبُوهُ شَرّٗا لَّكُمۖ بَلۡ هُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۚ لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُم مَّا ٱكۡتَسَبَ مِنَ ٱلۡإِثۡمِۚ وَٱلَّذِي تَوَلَّىٰ كِبۡرَهُۥ مِنۡهُمۡ لَهُۥ عَذَابٌ عَظِيمٞ ﴿١١﴾
هندى ئه‌ون يێن كرێتترين دره‌و كرى، كو گونه‌هباركرنا ده‌یكا موسلمانان عائيشايێ بوو -خودێ ژێ ڕازى بت- ب تاوانا كرنا خرابییێ، ئه‌و كۆمه‌كا ژ هه‌وه ب خۆنه -گه‌لی موسلمانان- هوين حسێب نه‌كه‌ن گۆتنا وان بۆ هه‌وه يا خرابه، به‌لكى ئه‌و بۆ هه‌وه باشییه؛ چونكى ئه‌و بۆ ئه‌گه‌را ئاشكه‌رابوونا پاقژى وبێ گونه‌هییا ده‌یكا موسلمانان وبلندبوونا ناڤێ وێ، بۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ ب ڤێ دره‌وێ ئاخفتى جزايێ وى ژ گونه‌هێ هه‌يه، وئه‌وێ بارێ مه‌زنێ ڤێ دره‌وێ ب ستويێ خۆ ڤه گرتى، كو عه‌بدللاهێ كوڕێ ئوبه‌يێ كوڕێ سه‌لوولییه -له‌عنه‌تا خودێ لێ بن- عه‌زابه‌كا مه‌زن ل ئاخره‌تێ بۆ وى هه‌يه، كو مانا هه‌ر و هه‌ره د نزمترين ده‌ره‌جێن ئاگرى دا.
لَّوۡلَآ إِذۡ سَمِعۡتُمُوهُ ظَنَّ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ بِأَنفُسِهِمۡ خَيۡرٗا وَقَالُواْ هَٰذَآ إِفۡكٞ مُّبِينٞ ﴿١٢﴾
بلا ژن ومێرێن خودان باوه‌ر هزرا باش ژ ئێك ودو كربا ده‌مێ وان گوهـ ل ڤێ دره‌وا مه‌زن بووى، وگۆتبان: ئه‌ڤه دره‌وه‌كا ئاشكه‌رايه د ده‌رحه‌قا عائيشايێ دا خودێ ژێ رازى بت هاتییه گۆتن.
لَّوۡلَا جَآءُو عَلَيۡهِ بِأَرۡبَعَةِ شُهَدَآءَۚ فَإِذۡ لَمۡ يَأۡتُواْ بِٱلشُّهَدَآءِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ عِندَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلۡكَٰذِبُونَ ﴿١٣﴾
ئه‌وێن ئه‌ڤ دره‌وه كرى بلا چار شاهدێن عادل ل سه‌ر گۆتنا خۆ ئينابان، وكو وان ئه‌ڤ چه‌نده نه‌كرى ئه‌و ل نك خودێ ددره‌وينن.
وَلَوۡلَا فَضۡلُ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَرَحۡمَتُهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ لَمَسَّكُمۡ فِي مَآ أَفَضۡتُمۡ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿١٤﴾
وئه‌گه‌ر ژ به‌ر قه‌نجییا خودێ ل سه‌ر هه‌وه نه‌با، وئه‌و دلۆڤانییا وى ب هه‌وه برى، كو د دين ودنيايێ دا هوين پاراستین وله‌ز د عه‌زابدانا هه‌وه دا نه‌كرى، وتۆبا وان قه‌بويل كرى يێن تۆبه كرى ژ هه‌وه، ژ به‌ر وێ يا هه‌وه گۆتى عه‌زابه‌كا مه‌زن دا ب سه‌ر هه‌وه دا ئێت.