قورئانا پیرۆز › سورەتا النور › ئایەتا ٤١
سورەتا النور · ئایەتا ٤١ ب تەفسیرا کوردی
An-Nur
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَعۡمَٰلُهُمۡ كَسَرَابِۭ بِقِيعَةٖ يَحۡسَبُهُ ٱلظَّمۡـَٔانُ مَآءً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَهُۥ لَمۡ يَجِدۡهُ شَيۡـٔٗا وَوَجَدَ ٱللَّهَ عِندَهُۥ فَوَفَّىٰهُ حِسَابَهُۥۗ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ ﴿٣٩﴾
وئهوێن كافرى ب خودايێ خۆ كرى وپێغهمبهرێ وى درهوين دهرێخستى، كريارێن وان يێن وان هزركرى ل ئاخرهتێ دێ مفایى گههيننه وان، وهكى مرۆڤاينییێ وهاريكارییێ، وهكى لهيلانهكێنه، ئهوا ل نيڤرۆيان وهكى ئاڤهكێ ل عهردى دئێته ديتن، مرۆڤێ تێهنى هزر دكهت ئهو ئاڤه، حهتا دهمێ دگههتێ دزانت ئهو نه ئاڤه. ڤێجا يێ كافر هزر دكهت كريارێن وى دێ مفایى گههيننه وى، بهلێ دهمێ دبته ڕۆژا قيامهتێ ئهو چو خێرێ ژێ نابينت، ودێ بينت خودێ ل بهر وى دانايه ودێ جزايێ وى ب دورستى دهتێ. وخودێ يێ حسێب سڤك و ب لهزه، ڤێجا بلا نهزان نهبێژن ژڤانێ وى گيرۆ بوو، ئهو ههر دێ ئێت.
أَوۡ كَظُلُمَٰتٖ فِي بَحۡرٖ لُّجِّيّٖ يَغۡشَىٰهُ مَوۡجٞ مِّن فَوۡقِهِۦ مَوۡجٞ مِّن فَوۡقِهِۦ سَحَابٞۚ ظُلُمَٰتُۢ بَعۡضُهَا فَوۡقَ بَعۡضٍ إِذَآ أَخۡرَجَ يَدَهُۥ لَمۡ يَكَدۡ يَرَىٰهَاۗ وَمَن لَّمۡ يَجۡعَلِ ٱللَّهُ لَهُۥ نُورٗا فَمَا لَهُۥ مِن نُّورٍ ﴿٤٠﴾
يان كريارێن وان دێ وهكى وان تارییان بن يێن د بنێ دهريایهكا كوير دا ههين، پێلهك د سهر دا ههيه، و د سهر وێ پێلێ دا پێلهكا دى ههيه، و د سهر وێ دا عهورهكێ ستوير ههيه، تارییێن دژوارن هندهك ب سهر هندهكان دانه، ئهگهر ئێك دهستێ خۆ بينتهدهر نێزيكه ژ بهر تارییا دژوار نهبينت، ڤێجا كافران تارییێن شركێ وسهرداچوونێ وكريارێن خراب ل سهر كۆم بووينه. وههچییێ خودێ ڕۆناهییهكێ ژ كيتابا خۆ وسوننهتا پێغهمبهرێ خۆ نهدهتێ ئهو پێ ب هيدايهت بكهڤت كهسهك نابت وى ب هيدايهت بينت.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلطَّيۡرُ صَـٰٓفَّـٰتٖۖ كُلّٞ قَدۡ عَلِمَ صَلَاتَهُۥ وَتَسۡبِيحَهُۥۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِمَا يَفۡعَلُونَ ﴿٤١﴾
ئهرێ ما ته نهزانییه -ئهى پێغهمبهر- كو هندى خودێیه ههر تشتهكێ ل عهسمانان وعهردى ژ چێكرییان، وتهير ل بلندییا چهنگێن خۆ ڤهدكهن وتهسبيحا وى دكهن؟ ههر چێكرییهكى خودێ نيشا وى دايه كانێ چاوا دێ تهسبيحا خودێ كهت ونڤێژێ بۆ وى كهت. وئهو يێ پڕزانايه، ويێ ئاگههداره ب ههر كارهكێ پهرستڤانهك بكهت، تشتهك ژێ ل بهر وى بهرزه نابت، وئهو دێ وان سهرا وێ چهندێ جزادهت.
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِيرُ ﴿٤٢﴾
وملكێ عهسمانان وعهردى بۆ خودێ ب تنێیه، دهسههلاتا د وان دا بۆ وییه، وزڤڕين ل ڕۆژا قيامهتێ بۆ نك وییه.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يُزۡجِي سَحَابٗا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيۡنَهُۥ ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ رُكَامٗا فَتَرَى ٱلۡوَدۡقَ يَخۡرُجُ مِنۡ خِلَٰلِهِۦ وَيُنَزِّلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن جِبَالٖ فِيهَا مِنۢ بَرَدٖ فَيُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ وَيَصۡرِفُهُۥ عَن مَّن يَشَآءُۖ يَكَادُ سَنَا بَرۡقِهِۦ يَذۡهَبُ بِٱلۡأَبۡصَٰرِ ﴿٤٣﴾
ئهرێ ما ته نهديتییه كو هندى خودێیه عهورى دهاژۆته وى جهى يێ وى بڤێت، پاشى وان كۆم دكهت پشتى ئهو بهلاڤبووين، پاشى وان ددانته سهرێك، ڤێجا باران ژ وان دا دئێت؟ وئهو ژ وان عهورێن هندى چيايان دمهزن تهرگێ دئينته خوارێ، ڤێجا ئهو وێ بۆ وان دبارينت يێن وى بڤێن و ژ وان دوير دكهت يێن وى بڤێن ل دويڤ حكمهتا خۆ، نێزيكه ڕۆناهییا وێ برويسییێ يا كو د عهورى دا ههى ژ دژوارییا خۆ وان كۆره كهت يێن بهرێ خۆ ددهنێ.