قورئانا پیرۆز › سورەتا النور › ئایەتا ٥١
سورەتا النور · ئایەتا ٥١ ب تەفسیرا کوردی
An-Nur
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِن يَكُن لَّهُمُ ٱلۡحَقُّ يَأۡتُوٓاْ إِلَيۡهِ مُذۡعِنِينَ ﴿٤٩﴾
وئهگهر حهقى ل لايێ وان بت ئهو دێ خۆ ب دهست ئهمرێ پێغهمبهرى ڤه -سلاڤ لێ بن- بهردهن وپێ ڕازى بن؛ چونكى ئهو دزانن پێغهمبهر حوكمى ب حهقییێ دێ كهت.
أَفِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرۡتَابُوٓاْ أَمۡ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَرَسُولُهُۥۚ بَلۡ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٥٠﴾
ئهگهرا پشتدانا وان ئهوه نساخییا نفاقێ د دلێن وان دا ههيه، يان ئهو د پێغهمبهرينییا موحهممهدى دا -سلاڤ لێ بن- ب گومانن، يان ئهگهرا ترسا وان ئهوه كو خودێ وپێغهمبهرێ وى حوكمهكێ زۆردار بكهن؟ نهخێر، ئهو ژ حوكمهكێ زۆردار ناترسن، بهلكى ئهگهر ئهوه ئهو ب خۆ دزۆردارن.
إِنَّمَا كَانَ قَوۡلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ إِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ أَن يَقُولُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۚ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿٥١﴾
وخودان باوهرێن ڕاست عهدهتێ وانه ئهگهر د ههڤڕكییان دا ئهو بۆ كيتابا خودێ وحوكمێ پێغهمبهرێ وى هاتنه داخوازكرن، ئهو وى حوكمى قهبويل دكهن ودبێژن: مه گوهـ ل وێ بوو يا بۆ مه هاتییه گۆتن ومه گوهدارییا وى كر يێ بهرێ مه دايه ڤێ چهندێ، وئهو ئهون يێن ئيفلهح ديتى و د بهحهشتێن خۆشییێ دا ب مراد كهفتين.
وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَخۡشَ ٱللَّهَ وَيَتَّقۡهِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ ﴿٥٢﴾
وههچییێ د ئهمر وفهرمانان دا گوهدارییا خودێ وپێغهمبهرێ وى بكهت، و ژ دويماهییا نهگوهدارییێ بترست، وخۆ ژ عهزابا خودێ بپارێزت، ئهو ئهون يێن خۆشییێ د بهحهشتێ دا ب دهست خۆڤه دئينن.
۞وَأَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ لَئِنۡ أَمَرۡتَهُمۡ لَيَخۡرُجُنَّۖ قُل لَّا تُقۡسِمُواْۖ طَاعَةٞ مَّعۡرُوفَةٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ ﴿٥٣﴾
ودوڕوییان هندى ژێ هاتى ب خودێ سويند خوار: ئهگهر تو -ئهى پێغهمبهر- فهرمانێ ب دهركهفتنا بۆ جيهادێ ل وان بكهى ئهو دێ د گهل ته دهركهڤن، تو بێژه وان: ژ درهو سويند نهخۆن، يا ئاشكهرايه گوهدارییا ههوه بهس ب ئهزمانییه، هندى خودێیه ب وى تشتێ هوين دكهن يێ شارهزايه، وئهو دێ ههوه سهرا وى جزا دهت.