قورئانا پیرۆز › سورەتا الرعد › ئایەتا ٢
سورەتا الرعد · ئایەتا ٢ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Ra'd
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
الٓمٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِۗ وَٱلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ ٱلۡحَقُّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿١﴾
(المر) گۆتن ل سه‌ر ڤان حه‌رفێن كه‌ركرى ل ده‌سپێكا سووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه. ئه‌ڤه ئايه‌تێن قورئانا قه‌در بلنده، وئه‌ڤ قورئانا بۆ ته هاتییه خوارێ -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- حه‌قییه، نه وه‌كى بوتپه‌رێس دبێژن: كو تو وێ ژ نك خۆ دئينى، و د گه‌ل هندێ ژى پترییا مرۆڤان باوه‌رییێ پێ نائينن وكارى پێ ناكه‌ن.
ٱللَّهُ ٱلَّذِي رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ تَرَوۡنَهَاۖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ يُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمۡ تُوقِنُونَ ﴿٢﴾
خودايێ پاك وبلند ئه‌وه يێ هه‌ر حه‌فت عه‌سمان ب شيانا خۆ وبێ ستوين وه‌كى هوين دبينن بلندكرين، پاشى ئه‌و ل سه‌ر عه‌رشى بلندبوو (ئستواكر) بلندبوونه‌كا بابه‌تى وى بت، ووى ڕۆژ وهه‌يڤ وه‌سا چێكرن مفايێ به‌نییان تێدا هه‌بت، هه‌ر ئێك ژ وان د فه‌له‌كا خۆ دا حه‌تا ڕۆژا قيامه‌تێ دزڤڕت. ئه‌و كارێ دنيايێ وئاخره‌تێ ب ڕێڤه دبه‌ت، ئه‌و وان ئايه‌تان يێن شيانا وى به‌رچاڤ دكه‌ن وهندێ دگه‌هينن كو ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن دى نينن بۆ هه‌وه ئاشكه‌را دكه‌ت؛ دا هوين باوه‌رییێ ب خودێ وڕۆژا قيامه‌تێ بينن، وپه‌رستنێ بۆ وى ب تنێ بكه‌ن.
وَهُوَ ٱلَّذِي مَدَّ ٱلۡأَرۡضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۡهَٰرٗاۖ وَمِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٣﴾
وئه‌وه يێ عه‌رد به‌رفره‌هـ كرى وڕائێخستى، وبۆ ژيارا هه‌وه ئاماده‌كرى، ووى ئه‌و چيا ل عه‌ردى دانان يێن عه‌ردى ڕادگرن، ووى ئه‌و ڕويبارێن هوين ئاڤێ ژێ ڤه‌دخۆن ومفایى ژێ دبینن ل عه‌ردى دانان، و ژ هه‌ر به‌رهه‌مه‌كى وى دو جۆت تێدا دانان، ڤێجا هنده‌ك يێ سپییه وهنده‌ك يێ ڕه‌شه وهنده‌ك يێ شرينه وهنده‌ك يێ ترشه، ووى شه‌ڤ ب سه‌ر ڕۆژێ دا به‌ردا دا ئه‌و وێ تارى بكه‌ت، ب ڕاستى د ڤێ هه‌مییێ دا ئايه‌ت وعيبره‌ت بۆ وى ملله‌تى هه‌نه يێ هزرا خۆ تێدا بكه‌ت، ومفایى ژێ وه‌ربگرت.
وَفِي ٱلۡأَرۡضِ قِطَعٞ مُّتَجَٰوِرَٰتٞ وَجَنَّـٰتٞ مِّنۡ أَعۡنَٰبٖ وَزَرۡعٞ وَنَخِيلٞ صِنۡوَانٞ وَغَيۡرُ صِنۡوَانٖ يُسۡقَىٰ بِمَآءٖ وَٰحِدٖ وَنُفَضِّلُ بَعۡضَهَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فِي ٱلۡأُكُلِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ ﴿٤﴾
و د عه‌ردى دا هنده‌ك پارچه عه‌رد هه‌نه ب ڕه‌خ ئێك ڤه‌نه، هنده‌ك دباشن وئه‌و تشت لێ شين دبت يێ خه‌لك مفایى بۆ خۆ ژێ ببينت، وهنده‌ك دبێ خێر وخرشن تشته‌ك لێ شين نابت، و ل عه‌ردێ باش هنده‌ك باغچه‌يێن ترى هه‌نه، وخودێ شينكاتییێ ژێك جودا ودارقه‌سپێن ل سه‌ر بنه‌كێ شين دبن، ويێن ل سه‌ر گه‌له‌ك بنان شين دبن يێن داين، ئه‌ڤه هه‌مى ل سه‌ر ئێك ئاخێ، و ب ئێك ئاڤێ دئێنه ئاڤدان، به‌لێ د گه‌ل هندێ ژى ڕه‌نگ وتاما وان يا ژێك جودايه، هنده‌ك يێ شرينه وهنده‌ك يێ ترشه، وهنده‌ك ژ وان بۆ خوارنێ ژ هنده‌كان چێتره، هندى د ڤێ چه‌ندێ دايه نيشان بۆ وى هه‌نه يێ دله‌ك هه‌بت و د فه‌رمانا خودێ بگه‌هت.