قورئانا پیرۆز › سورەتا الصافات › ئایەتا ١١٧
سورەتا الصافات · ئایەتا ١١٧ ب تەفسیرا کوردی
As-Saffat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿١١٥﴾
ومه ئه‌و وملله‌تێ وان ژ خه‌ندقاندنێ ووێ كۆله‌تییا ئه‌و تێدا ڕزگاركرن.
وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾
ومه ئه‌و ب سه‌رئێخستن، ڤێجا سه‌رفه‌رازى وسه‌ركه‌فتنا ل سه‌ر فيرعه‌ونى وده‌سته‌كا وى يا وان بوويه.
وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ ﴿١١٧﴾
وته‌وراتا ئاشكه‌را مه دا وان.
وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ ﴿١١٨﴾
ومه به‌رێ وان دا ڕێكا ڕاست يا چو خوارى تێدا نه، كو ئيسلامه ئه‌و دينێ خودێ پێغه‌مبه‌رێن خۆ پێ هنارتين.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿١١٩﴾
وبه‌حسه‌كێ باش مه بۆ وان هه‌ر دووان د ناڤ وى خه‌لكى دا هێلا يێ پشتى وان هاتى.