surah037سورەتا الصافات · ئایەتا ١٤٤ ب تەفسیرا کوردی

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ ﴿١٤٢﴾

ئينا ئه‌و د ده‌ريايێ دا هاته‌ هاڤێتن، ونه‌هنگى ئه‌و داعويرا، ويوونسى ئه‌و تشت كربوو يێ لۆمه‌ سه‌را لێ بێته‌كرن.

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾

ڤێجا ئه‌گه‌ر ژ به‌ر وى عيباده‌تى وكارێ چاك نه‌با يێ وى به‌رى بكه‌فته‌ د زكێ نه‌هنگى دا كرى، وكو وى ده‌مێ د زكێ نه‌هنگى دا ته‌سبيحا خودێ دكر ودگۆت: (لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين).

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

ئه‌و هه‌ر دا د زكێ نه‌هنگى دا مينت، وئه‌و دا بته‌ گۆڕا وى حه‌تا ڕۆژا قيامه‌تێ.

۞فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ ﴿١٤٥﴾

ومه‌ ئه‌و ژ زكێ نه‌هنگى ئيناده‌ر، وهاڤێته‌ عه‌رده‌كێ ڤالا ژ ئاڤاهى وداروبارى، وله‌شێ وى یێ لاواز بوو.

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ ﴿١٤٦﴾

ومه‌ داره‌كا كولندى ل هنداڤ وى شينكر دا سيبه‌رێ ل وى بكه‌ت، ودا ئه‌و مفایى بۆ خۆ ژێ ببينت.