قورئانا پیرۆز › سورەتا الشمس › ئایەتا ٧
سورەتا الشمس · ئایەتا ٧ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shams
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾
و ب عه‌سمانى وئاڤاهییێ وى يێ موكم.
وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾
و ب عه‌ردى وڕائێخستنا وى.
وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾
وهه‌ر نه‌فسه‌كێ ودورستكرنا خودێ بۆ وێ دا ب كارێ خۆ ڕاببت.
فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿٨﴾
وى ڕێكا خرابییێ وباشییێ بۆ ديار كر.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾
ب ڕاستى ئه‌و ب سه‌ركه‌فت يێ نه‌فسا خۆ پاڤژ كربت و ب خێرێ ب خودان كربت.