قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٢٤
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٢٤ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٢٢﴾
وهندى خودايێ ته‌يه ئه‌و د تۆلڤه‌كرنا خۆ دا يێ زاله، وئه‌و يێ دلۆڤانكاره.
كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ﴿١٢٣﴾
ئويجاخا عادییان پێغه‌مبه‌رێ خۆ هوود دروه‌ين ده‌رێخست، و ب ڤێ چه‌ندێ وان هه‌مى پێغه‌مبه‌ر دره‌وين ده‌رێخستن.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾
ده‌مێ برايێ وان هوددى گۆتییه وان: ئه‌رێ هوين ژ خودێ ناترسن وپه‌رستنێ ژ دل بۆ وى ناكه‌ن؟
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ﴿١٢٥﴾
هندى ئه‌زم ئه‌ز بۆ هه‌وه پێغه‌مبه‌ره‌كێ ده‌سپاكم.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٢٦﴾
ڤێجا هوين ژ عه‌زابا خودێ بترسن وگوهدارییا من بكه‌ن.