قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٤٢
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٤٢ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٤٠﴾
وهندى خودايێ ته‌يه ئه‌وه زالێ ب سه‌رڤه‌هاتى، يێ دلوڤانكار ب خودان باوه‌ران.
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ﴿١٤١﴾
ئويجاخا ثه‌موودییان برايێ خۆ صالح دره‌وين ده‌رێخست، ووان ب وێ چه‌ندێ هه‌مى پێغه‌مبه‌ر دره‌وين ده‌رێخستن.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٤٢﴾
ده‌مێ برايێ وان صالحى گۆتییه وان: ئه‌رێ هوين ژ عه‌زابا خودێ ناترسن؟
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ﴿١٤٣﴾
هندى ئه‌زم ئه‌ز بۆ هه‌وه پێغه‌مبه‌ره‌كێ ده‌‌سپاكم.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٤٤﴾
ڤێجا هوين ژ خودێ بترسن، وپێگيرییێ ب وێ بكه‌ن يا من به‌رێ هه‌وه دايێ.