قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٤٧
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٤٧ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿١٤٥﴾
وئه‌ز سه‌را شيره‌تكرنا هه‌وه داخوازا چو جزاى ژ هه‌وه ناكه‌م، هه‌ما جزايێ من ب تنێ ل سه‌ر خودايێ هه‌مى چێكرییانه.
أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ﴿١٤٦﴾
ئه‌رێ خودايێ هه‌وه دێ هه‌وه هێلته د وێ خۆشییێ دا يا هوين تێدا وهوين هه‌ر دێ د ڤێ دنيايێ دا پشتڕاست وته‌نا ژ عه‌زاب ونه‌مان ومرنێ مينن؟
فِي جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٖ ﴿١٤٧﴾
د ناڤ باغێن خودان به‌رهه‌م وكانییێن ئاڤێ.
وَزُرُوعٖ وَنَخۡلٖ طَلۡعُهَا هَضِيمٞ ﴿١٤٨﴾
و دناف وبيستان ودارقه‌سپێن خودان به‌رهه‌مه‌كێ نه‌رم وگه‌هشتى دا.
وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا فَٰرِهِينَ ﴿١٤٩﴾
وهوين ب شاره‌زايى ودفن بلندى ڤه خانییان د چيايان دا دكۆلن.