قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٦١
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٦١ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٥٩﴾
وهندى خودايێ ته‌يه ئه‌وه زالێ تۆلێ ژ نه‌يارێن خۆ يێن دره‌وپێكه‌ر ڤه‌دكه‌ت، يێ دلۆڤانكار ب وى يێ باوه‌رییێ بينت ژ به‌نییێن وى.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ﴿١٦٠﴾
ملله‌تێ لووطى دره‌و ب پێغه‌مبه‌رينییا وى كر، ڤێجا وان ب ڤێ چه‌ندێ دره‌و ب هه‌مى پێغه‌مبه‌رێن خودێ كر، چونكى دینێ وان هه‌مییان ئێك بوو.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٦١﴾
ده‌مێ برايێ وان لووطى گۆتییه وان: ما هوين ژ عه‌زابا خودێ ناترسن؟
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ﴿١٦٢﴾
هندى ئه‌زم ئه‌ز بۆ هه‌وه پێغه‌مبه‌ره‌كێ ده‌سپاكم.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٦٣﴾
ڤێجا هوين خۆ ژ عه‌زابا خودێ بپارێزن وگوهدارییا من د وى تشتى دا بكه‌ن يێ ئه‌ز به‌رێ هه‌وه دده‌مێ.