surah026سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٧٠ ب تەفسیرا کوردی

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ ﴿١٦٨﴾

لووطى گۆت: هندى ئه‌زم ئه‌ز ژ وانم يێن گه‌له‌ك ب وى كارى دنه‌خۆش يێ هوين دكه‌ن.

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ ﴿١٦٩﴾

وده‌مێ ئه‌و ژ وان بێ هيڤى بووى دوعا ژ خودايێ خۆ كر وگۆت: خودايێ من، تو من ومرۆڤێن من ژ وێ گونه‌ها كرێت بپارێزه‌ يا ملله‌تێ من دكه‌ن.

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ﴿١٧٠﴾

ئينا مه‌ ئه‌و ومروڤێن وى وهه‌ر كه‌سه‌كێ باوه‌رى ب گازییا وى ئيناى هه‌مى ڕزگاركرن.

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ﴿١٧١﴾

پيره‌ژنه‌كا ژ مرۆڤێن وى تێ نه‌بت، كو ژنكا وى بوو، وێ باوه‌رى د گه‌ل وان نه‌ئينا بوو، ڤێجا ئه‌و ژ وان بوو يێن ماينه‌ د عه‌زابێ دا.

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ﴿١٧٢﴾

پاشى مه‌ هه‌مى كافر تێبرن.