قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٢٧
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٢٧ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ ﴿٢٥﴾
فيرعه‌ونى گۆته مه‌زنێن ملله‌تێ خۆ يێن ل دۆر وى: ئه‌رێ هه‌وه گوهـ ل گۆتنا مووساى يا عه‌جێب نينه كو خودایه‌كێ دى ژبلی من هه‌يه؟
قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿٢٦﴾
مووساى گۆت: ئه‌و خودايێ ئه‌ز به‌رێ هه‌وه دده‌مێ ئه‌وه يێ هوين وبابێن هه‌وه يێن ئێكێ ئافراندين، ڤێجا چاوا هوين په‌رستنا چێكرییه‌كێ وه‌كى خۆ دكه‌ن، وبابێن وى ژى وه‌كى يێن هه‌وه يێن مرين؟
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ ﴿٢٧﴾
فيرعه‌ونى گۆته خه‌لكێ ديوانا خۆ؛ دا كه‌ربێن وان ڤه‌كه‌ت ومووساى دره‌وين ده‌ربێخت: هندى پێغه‌مبه‌رێ هه‌وه‌يه ئه‌وێ بۆ هه‌وه هاتییه هنارتن يێ دينه، گۆتنه‌كا نه به‌رعه‌قل دبێژت!
قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ ﴿٢٨﴾
مووساى گۆت: ئه‌وه خودايێ ڕۆژهه‌لاتێ وڕۆژئاڤايێ وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا، وئه‌ڤه هندێ فه‌ر دكه‌ت هوين باوه‌رییێ ب وى ب تنێ بينن ئه‌گه‌ر هوين دخودان عه‌قل وتێگه‌هشتن بن!
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ ﴿٢٩﴾
فيرعه‌ونى ب گه‌فكرن ڤه گۆته مووساى: ئه‌گه‌ر تو خودایه‌كێ دى ژبلی من بۆ خۆ بدانى سويند بت ئه‌ز دێ ته كه‌مه د گه‌ل وان يێن من گرتين.