قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٤٣
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٤٣ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ﴿٤١﴾
ڤێجا ده‌مێ سێره‌به‌ند هاتينه نك فيرعه‌ونى وان گۆتێ: ئه‌رێ خه‌لاته‌ك ژ مالی ومه‌رته‌بان دێ بۆ مه هه‌بت، ئه‌گه‌ر ئه‌م ب سه‌ر مووساى كه‌فتين؟
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ﴿٤٢﴾
فيرعه‌ونى گۆت: به‌لێ تشتێ هه‌وه داخوازكرى بۆ هه‌وه هه‌يه، وهوين هنگى دێ ژ وان بن يێن نێزيكى من.
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ ﴿٤٣﴾
مووساى پێخه‌مه‌ت پويچكرنا سێره‌به‌ندییا وان گۆتێ: تشتێ هه‌وه دڤێت ژ سێره‌به‌ندییێ هوين بهاڤێژن.
فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾
وان وه‌ريس وگۆپالێن خۆ هاڤێتن، وخه‌لكى وه هزر كر كو ئه‌و مارن يێن ب ڕێڤه دچن، ووان ب مه‌زنییا فيرعه‌ونى سويند خوار وگۆتن: هندى ئه‌مێن ئه‌م دێ ب سه‌ركه‌ڤين.
فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ ﴿٤٥﴾
ومووساى گۆپالێ خۆ هاڤێت، د گاڤێ ئه‌و بوو شه‌هماره‌كێ مه‌زن، وى ئه‌و دره‌و وبێ به‌ختییا وان ئيناى هه‌مى داعويرا.