قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٦٢
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٦٢ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ ﴿٦٠﴾
ئينا فيرعه‌ونى وله‌شكه‌رێ وى ل ده‌مێ ڕۆژهه‌لاتێ دا ب دويڤ مووساى وهه‌ڤالێن وى ڤه.
فَلَمَّا تَرَـٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ ﴿٦١﴾
ده‌مێ هه‌ردو كۆمان ئێك ودو ديتين هه‌ڤالێن مووساى گۆتن: هندى كۆما فيرعه‌ونییه دێ گه‌هنه مه ومه تێ به‌ن.
قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ﴿٦٢﴾
مووساى گۆته وان: نه‌خێر وه‌سا نينه وه‌كى هوين دبێژن، ئه‌و ناگه‌هنه هه‌وه؛ چونكى خودايێ من ب سه‌ركه‌فتنێ يێ د گه‌ل من دا، ئه‌و دێ به‌رێ من ده‌ته وێ ڕێكێ يا ڕزگارییا مه تێدا.
فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٦٣﴾
ئينا مه وه‌حى بۆ مووساى هنارت كو گۆپالێ خۆ ل ده‌ريايێ بده، ڤێجا وى گۆپال لێدا، وده‌ريا هاته كه‌لاشتن وبوو دووازده ڕێك ل دويڤ هژمارا ئويجاخێن ئسرائيلیان، وهه‌ر پارچه‌یه‌ك وه‌كى چيایه‌كێ مه‌زن لێ هات.
وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ ﴿٦٤﴾
ومه فيرعه‌ون وملله‌تێ وى نێزيكى وى جهى كرن حه‌تا ئه‌و چووينه د ده‌ريايێ دا.